My name is Rain, who touch is yours?

Kung may isang tao mang namumuot na ang galiiti dahil sa akin, wala ng iba iyon kung hindi ang butihin kong Ina.

Pero kung tutuusin naman kasalanan ko naman kasi.

Una, “makapal ang mukha ko” hindi na ako nagbibigay ng pera sa mama ko, kahit ako ang may trabaho, nangungutang pa ‘ko. (ang sama di’ba?)

Pangalawa, Hindi ako naglalaba. Pero hindi naman ako nagpapalaba sa kanya, isang tanghali magigising na lang ako nakasampay na ang mga damit ko, kung minsan nakatupi pa.

Pangatlo, Hindi na ako naghuhugas ng pinagkainan ko, ang masama pa pagkatapos ko kumain, iniiwan ko na ito sa mesa na parang may yaya. (ang sama ko talaga) kulang na lang paliguaan ako para matanggal ang mga namumuot kong libag sa katawan, minsan kasi pati paghihilod kinakatamaran ko lols.

Pang-apat, Marami pang iba!

Kaya hindi na nakakabigla kung bakit ganoon na lang kabigat ang loob sakin ng mama ko, Kasalanan ko naman kasi. Masyado akong pabigat. Pero minsan, gusto ko na ring kumalas sa kanya para naman matuto na ako magsaing at tumayo sa sariling paa nakakahiya mang aminin bulbulin na ‘ko. lols.

May mga pagkakataon na gusto kong mag sorry pero, pinapangunahan ako ng hiya at ka kornihan.. nauuna kasing pumapasok sa isip ko yung mga napapanood ko sa TV, parang ang drama ng dating.

Pero minsan, naglalambing naman ako yung sa paraang mapang-asar, yung mas lalong kinagagalit n’ya. hehehe (ang sama ko uli).

Kaya natatawa na lang ako pag nasa mood si mama, may mga pagkakataong magugulat ka na lang at hindi mo aakalaing lalabas sa bibig s’ya, ganoong hindi na s’ya nakakanood ng TV dahil abala sa maliit n’yang negosyo at gawaing bahay.

Kanina, holiday natural wala akong pasok bibihirang magkasama kaming tatlo ng mama at bunso kong kapatid sa kwarto. Sama sama kaming nanonood ng EVA FONDA kasamay ng pagkain ng ice cream (nyahahaha parang commercial lang ng selecta).

Akma namang naharap ako sa salamin namin, at nagpapantasyang kamukha ko si Rain.

OTEP: “My name is Rain”

(sinusuklay ko pa ng mga daliri ko ang mala-emo kong buhok)

OTEP: (naglalambing) Ma, ang guwapo talaga ng anak n’yo no?

MAMA: (no comment)

OTEP: (inulit ko uli) “My name is Rain”

maya-maya pa…

MAMA: “My name is Nicole”

Nagulat ako sa sinabi n’ya kaya tila nabilaukan ako at napatingin kay mama.. hindi ko alam ang ire-react ko kaya nagkataob-taob na ako sa kakatawa..

Haay.. habang isinusulat ko ‘to natatawa pa rin ako,

Minsan hindi na’tin alam kung kailan susulpot ang katatawanan, ang mga pangyayaring pwede na’ting itago na magpapayaman sa ating katauhan.

Dahil sa pangyayaring ito, mas lalo kong minamahal ang magulang ko, iba talaga ang pakiramdam kung sa magulang nanggaling kung bakit bumuka ng ganoong kalaki ang mga labi mo sa kasiyahan.

Maliit na bagay pero Malaking kasiyahan.

Aral: “mahalin na’tin ang magulang”