DAPIT HAPON

TAON: III; BILANG: 1 | DAMA

 

Ito ang una kong lathala sa ikatlong taon ko dito sa blogospero, ayokong magpaka-nega., pero ito na lang talaga ang paraan ko upang mailabas kung ano ang tunay kong nararamdaman sa mga bagay-bagay na nakapalood sa’kin.

Nitong buong linggo, ang dami na namang pumapasok sa isip ko -mga balak na sa isang  desisyon ay may tiyak na mababago. Hindi ko nga lang alam kung sa maganda o pangit ang kahihinatnan nito.

SA TRABAHO

Ilang buwan na ring pumapasok sa isip ko ang pag reresign dahil saganang akin ay tila na hindi na natutugunan nito ang pangangailangan ko. Ayoko namang umalis dahil ayokong iwanan ang pinaghirap ko, makapasok lang sa Dyaryo.

Sakaling umalis naman ako tiyak na magbabago ang lahat ng mga -sa aki’y ordinaryo na pero nagbibigay pa rin ng kakaibang supresa.

Tulad ng makikita n’yo sa taas, mga kuha ko ‘yan sa mga panahong nagiging pula, bughaw, dilaw ang kalangitan. maswerte nga ako e, dahil sa araw araw na ginagawa ng diyos nasasaksihan ko ang iba’t ibang kulay ng dapit hapon.

Hindi ko nga maipaliwag ang nararamdaman ko kapag nakakasaksi ako ng mga ganyan. Maaaring masaya  dahil pinagkalooban na man ako ng Diyos ng makulay na araw at maaring malungkot dahil natapos na naman ang saglit na kasiglahan. Maaring masaya dahil natakasan ko ang lumbay ng buong araw at maaaring masaya dahil bukas pagsikat ng araw malilimutan ko ang malungkot na kahapon.

Sadyang maraming kahulugan ang paglubog ng araw, maaring sa masaya at malungkot na bagay. Pero kung bibigyan natin ng magandang interpretasyon ang dapit hapon, ito’y paglimot ng nakakapoot na maghapon at sisikat ang magandang pag-asa, kinabukasan.

SA PAG-IBIG

Isang araw nangangarap ako na sabay naming pagmamasdan ito, ang paglubog ng araw, at paghihintay ng araw na magsasama kami bilang iisang nilalang na lang sa mundo.

Sa harap nito, unti-unti naming pangangarapin ang magandang bukas na magiging gabay sa pag-abot nito.

Sa harap nito, susumpang magiging matapat sa isa’t isa. At sakaling hindi ito maaninag dahil may sigwang nagdaan, mangangakong sa pagtila ng ulan sabay pa rin naming pagmamasdan ang paglubog nito.

SA KAIBIGAN

Tulad ng sinabi ni Cool Water Works ukol sa tatlong uri ng kaibigan, maikukumpara ko pa rin ang dapit hapon dito.

dapit hapon na sabay na pinagmasdan, pero kalaunan ay di na nasilayan,

dapit hapon na sabay na pinagmasdan, pero kahit anong pilit, para ito’y masilayan ay hindi na mapagbibigyan

At dapit hapon na sabay na pinagmasdan, hindi man napagmasdan ngayon, tiyak na mamamasdan pa din kinabukasan.

At sa hindi mapalabok na pagpapaliwanag:

Pagkakaibigan na nariyan ngayon; bukas ay tila kinain na ng Leon

Pagkakaibigan na nariyan ngayon; bukas ay nasa kabilang nayon

At Pagkakaibigang na riyan ngayon, bukas, mamaya at sa buong maghapon.

—————————————————————————————

Ang entry na ito ay alay ko sa kaibigang Lovely.