LOVANDERA ♥

Perstaym ko magpalaba kanina sa laundry shop at mukhang ganun na ang gagawin ko parati.

At dahil ganun na nga, mukhang kailangan ko na ng extra coin envelope para sa bayarin sa labahin.

Hindi naman kasi ako marunong gaanong magkusot, umaasa lang ako sa washing-washing.. i mean washing machine.

Biruin mo nagdadala pa ako ng dalawang bags na labahin para dalhin sa Cavite at doon labahan at patuyuin. Tapos ang masaklap pa pagsasabihan ka pa ng kuya mo “Mag share ka naman sa kuryente at Tubig!”.

Helow! dalawang beses lang ako umuwi sa isang buwan minsan isa nga lang, tapos pagbabayarin mo pa ako, kung silang-mag-anak kaya ang siningil ko sa bahay!? nakikitira lang sila sa malaking bahagi ng lupa na pagmamay-ari ko! hahaha.

Jokeness lang naiintindihan ko naman si Kuya.

Ayun, ayaw ko naman labahan ang mga damit ko sa boarding house, kung sa paliligo ko nga lang o kaya pagtae sa isa sa mga CR doon nahihiya na ako, maglaba pa kaya? kaya dinadala ko na lang sa Cavite.

Since napapagod na ako kakabuhat ng malaking bag at nagiging istorbo na ito sa PNR, siguro mabuti nang wakasan ko na ang pag-uwi ng labahin sa bahay.

Kaya ito magpapalaba na lang ako.

At dahil perstaym ko magpalaba, buti na lang may mga boardmates akong puwedeng pagtanungan kung ano ba ang kalakaran sa pagpapalaba.

• Huwag na daw isama ang maliliit na damit tulad ng medyas at brief (buti na lang nalaman ko agad yun, kasi isasama ko dapat talaga haha Napaka personal na daw kasing gamit yun -sagrado kung baga. Imagine mo na lang hinahawakan ng iba ang brief mo na sumasalo sa tutoot* mo. -can’t imagine di ba? haha
• Siguraduhin ko daw ang saktong bilang ng mga pinapalaba ko. (a) ilan ang tshirt, (b) ilan ang pantalon (c) ilan ang short (d) ilan ang jacket (e) ilan ang polo/longsleeve. Para sakaling may mawala madaling maidentify kung anong klaseng damit ang nawawala.
• Bilangin din daw ang damit pagkakuha, minsan kung hindi daw kulang, meron din daw nawawala.

Bigla ko tuloy naalala si Mommy Selver . Alam nyo hindi talaga ako pinahawak ng labahin nun. Minsan kahit galing sa trabaho yun, sinisigurado ni Mama na may malinis akong masusuot na uniporme sa eskwela kinabukasan.

Miski naman kahit nagtatrabaho na’ko , kapag nakita n’yang tambak na ang labahin ko sa kuwarto nilalabahan n’ya na.

Kaya napakapalad ko sa Mama ko. Ngayong pinili ko na lang umalis sa puder n’ya, damang dama ko na kung gaano kahirap maglaba, magsampay, magpatuyo at mag plantsa ng sarili kong damit.

Mabuti na lang may laudry shop, ito na yung sinasabi ng mama ko na “Wala kang malinis na maisusuot kung hindi ka magsisikap”

Kumbaga sa ginagawa ko ngayon, hindi ako makakapagpalaba kung wala akong pambayad lols.

Baka dumating ang panahon na hindi ko mapagsilbihan sa mapaglalaba ang Mama ko kasi nga hindi marunong. Kaya pangarap kong mag hired ng mga kasambahay hindi lang para sa’kin kundi para din syempre sa Mama ko.

About these ads