Monthly Archives: June 2011

GOOD MORNING PHILIPPINES

Sa kabila ng napakalaking kompetensya at dami ng mga pahayagan sa pagkuha ng palatastas sa bansa, nakatutuwang isipin na may mga bago na naman tayong bubuksan na pahina sa pagmulat ng ating mga mata sa umaga. –Good Morning Philippines.

‘Yan ang bagong pahayagan na nagsisirkula na sa bansa. Titulo palang positibo na. Lalo na kung papansinin mo ang pagkakalayout. Parang magazine style kasi ang dating sakin, hindi sya yung tipikal na pustura na makikita natin harapan orninaryong pahayagan.

Nagsimula ang pre-issue nila noong pagdiriwang ng kapanganakan ni Rizal na naakma naman sa muling pagsilang ng mga bago at napapanahong balita.

Masyado akong interesado kapag may mga ganitong pangyayari. Isa kasi sa greatest dream ko ang makapagtayo ng isang publication. At dahil pangarap naman ito, gusto ko sana hindi lang isang pahayagan kundi mayroon pang isang magazine. (na ang mga manunulat ay kapwa blogger :-) hoho). Ang sarap isipin na kung sila ay nagawa nilang mag pundar, sana balang araw ako din.

Naiinggit talaga ako!.

Ewan ko ba, pero noong nasa elementary ako, inggit na inggit na ako sa mga section 1 samin parang sila lang kasi ang may karapatan magsulat sa school paper namin. Noong nasa highschool naman ako parang ganun din, ang siste panay special section lang, o siguro kinulang lang talaga ako sa lakas ng loob para subukan.

Pagtungtong ko naman noon sa kolehiyo, mas lalong sumaklap ang hangarin ko, dahil hindi ko nakuha ang kursong mass communication. Kung hindi kasi sa sitwasyong sarado na ang ang kursong gusto ko e sa sitwasyon minalas ako –bagsak sa entrance exam hoho..

Mabuti na lang sa kabila kamasmalasan sa hindi pagkuha ng pagdadalubhasaing propesyon ko sana, e.. mabuti na lang talaga napadpad ako sa masasabi nating bahagi pa rin ng kumunikasyon –ang imprentahan.

Sa ngayon isa akong Layout Artist sa isang pahayagan matapos ang kursong printing technology.

Puwede pa rin naman matupad ang pangarap, kaya sa mahigit tatlong taon kong pagkakapako sa upuan ko sa nasabing kumpanya.. pinag-aaralan ko lahat ng puwede kong pag-aralan sa pagpapatayo ng imprentahan. Siguro iyon na rin ang dahilan kung bakit ayaw ko pa talaga lisanin ang trabaho ko sa kabila na maliit na sweldo.

Suntok sa buwan man ang pangarap ko dahil sa mga natutuklasan ko, katulad ng: Magkano ang gastos sa isang araw ng isang publication? Paano makakakuha ng advertiser? paano mahihikayat ang masang bumili ng dyaryo ko? at iba.

Isipin mo kasi, kung sa isang araw ang payable ng isang kumpanya ay pumapalo na P 100.000.00, kasama dito ang papel , transportasyon at iba pa, ibig sabihin sa 10 araw ay isang milyon na! Paano kung nagsisimula pa lang, hindi naman puwedeng sa isang buwan kumita ka na agad.

Kulang ang tatlong milyong piso na puhunan sa isang buwan kung susunurin ko ang pangarap ko sa pagpapatayo ng pahayagan.

Ang taas talaga ng pangarap ko.. parang suntok talaga sa buwan! Hoho.

Naaalala ko lang sinabi sakin ng guro ko sa Business Management. “Walang yumayaman sa pangangamuhan, kung pangarap mong maging mayaman mag negosyo ka”.

Totoo naman di ba? Pero dapat daw hindi lang ang pangarap mong yumaman ang lagi mong iniisip para umasensyo ka. Ang dapat, marunong ka ring mangarap para sa kapwa mo katulad ng pangarap nilang pagkakaroon ng matinong trabaho, at simpleng mamumuhay.

Hindi lahat ng taong katulad ko’y matayog kung mangarap, syempre ang iba sa atin simple lang kung mangarap. Pero kung iisipin mo, konektado din pala ang lahat kasi habang nangangarap tayo ng pagkataas-taas, may mga simple din palang pangarap na naghahantay lang sumalo para sa mas mainam na hangarin sa buhay.

Marami pa namang pahina at mga balitang darating sa buhay ko na hindi ko pa nabubuklat.. siguro kung may A-Z ang section ng dyaryo ko siguro nasa Business section pa lang ang binabasa ko. Depende kung saan ko unang  babasahin di ba?. Meron pa akong Editorial, Entertainment, Sports, Travel and Leaving, Arts and Lifestyle, Photography, Info Tech, Motoring, Property, Shipping… kasama na rin ang crossword. Hoho.

Kaya ugaliin nating magbasa, malay mo may bago kang pangarap na matuklasan.


ANG HULING KAHILINGAN NI RIZAL SA KANYANG INA

Tapos na ba ang Rizal fever? hoho ang hirap kasi makitrend, kaya ngayon lang ako magsusulat tungkol kay Rizal.

Nitong Linggo saktong ika-150 anniversaryo na nang pagkakaluwal ni Teodora Alonzo kay Jose Rizal. At sakto ding naipalabas sa GMA|NewsTV ang pelikula ukol kay Rizal.

Hindi naman ako Rizalista pero nagagalak ako pag may mga palabas o dokumentaryo patungkol kay Rizal kaya pinapanood ko ito.

Hindi naman ito ang una kong pagkakataon para mapanood ito pero ngayong ko lang naisip yung tungkol sa huling kahilingan ni Rizal sa kanyang Ina.

Ayon kasi sa pelikulang Jose Rizal ng GMA Films, sa panulat ng idolo kong si Ricky Lee:

Hiniling ni Jose Rizal sa kanyang Ina na kuhain agad ang kanyang bangkay at ibaon sa hukay. Natatakot kasi si Rizal na itapon na lang kung saan. Hiniling nya ding lagyan ito ng  isang bato at krus kasama ang araw ng kapanganakan at kamatayan. Maaari din daw lagyan ng bakod at  WALA NG ANIVERSARYO.

Kung pagbabasihan natin ang kahilingan ni Rizal sa kasalukuyan nating kalendaryo, mukhang mas pinipili nating bigyang pagdiriwang ang kamatayan ni Rizal kaysa sa kanyang kapanganakan.

Hindi naman talaga regular holiday ang June 19 o June 20 kung bakit nawalan tayo ng pasok, bagkus sa kadahilanang special non-working holiday lang ito kumpara sa December 30 kung saan ito ang kamatayan n’ya. 

Regular Holidays

  • New Year’s DayJanuary 1
  • Araw ng KagitinganApril 9
  • Maundy Thursday April 21
  • Good FridayApril 22
  • Labor DayMay 1
  • Independence DayJune 12
  • National Heroes DayAugust 29
  • Bonifacio DayNovember 30
  • Christmas DayDecember 25
  • Rizal DayDecember 30

 

Alam nating mahalaga ang kamatayan ni Rizal sapagkat dito namulat ang ang sambayang pilipino. Napapaisip lang ako, sakaling ako kaya si Rizal, saan ko kaya nais maalala ng tao: Sa buhay na ipinagkaloob sa akin? o sa buhay na kinuha lang sa akin?


%d bloggers like this: