Ang gulo no? Tang inang buhay nga ‘to e! minsan hindi ko na alam kung saan ako pupuwesto.
Sabi nila kahit hindi ka mahalin ng isang tao, ayos lang na mahalin mo pa rin sya. Walang kang iniexpect mula sa kanya, yung tipong hindi ka naghihintay na suklian n’ya yung nararamdaman mo sa kanya.
Pero bakit ganito? hindi ka na nga nag i-expect pero nasasaktan ka pa rin kapag nararamdaman mong mas importante ang ibang tao sa kanya kumpara sayo… kapag alam mong naipagtatanggol n’ya ang isang tao kahit hindi mo pa naipapaliwanag yung side mo.
Mahirap magpaliwag sa taong alam mong nagagalit sayo, dahil alam mong negatibo pa rin ang magiging tingin sayo. Kaya ang siste tatahimik ka na lang at sasarilihin ang nararamdaman mo. Kaya nga sinusulat ko na lang ‘to baka sakaling mabawasan kahit katiting lang.
Bago naman tayo nagbibitiw ng isang salita di ba kahit hindi madalas iniisip muna natin ang kalalabasan? nag isip naman ako kaya nga sabi ko:
“May sasabihin ako, pero wag kang mag isip na sinisiraan ko s’ya ha.. kasi si ganito parang…”
sumagot naman siya.
“Wag ka manira ng tao, masama yun!”
Naiinis ako, kung nasa intablado pala ako para kumanta o tumula sa harap ng madaming tao.. kahit anong panimulang pagbati o panimulang pahayag ang simulan ko, kung binato na agad ako ng kung anong hawak nila, wala na pala akong ibang dapat gawin kundi bumaba na lang, dahil alam kong ayaw nila akong pakinggan. -judgmental.
Sa tingin ko naiisip nya na isa akong malaking JUDGMENTAL! nanghuhusga ako ng isang taong hindi ko pa kilala.
haaay gusto ko lang naman mag simula ng isang talakayan tungkol sa unang tingin ko sa isang tao, hindi naman sa panghuhusga kundi sa pag-aanalisa kung ganoon din ba ang nakikita nya.
sa tingin nyo? hindi rin ba sya naging JUDGMENTAL sakin.. kung nasabi nyang naninira na agad ako ng isang tao?
Aral na lang siguro.. kung gusto mo pag usapan ang isang tao, sa positibo mo simulan. At kung sa negatibo mo gusto mong simulan tiyakin mong wala syang paki alam sa taong gusto mong pag-usapan.
MADALI ANG MAGMAHAL
Kapag nakakikita tayo ng babaeng seksi, napapatingin tayo. Kapag nakakikita tayo ng maganda, napapalingon tayo. kapag kinakikitaan natin ng kagandahang loob sa isang tao, sinusuklian na’tin to. Kapag nakakikita tayo ng kabutihan sa isang tao, nagugustuhan natin ‘to. At kung anu-ano pang positibong makita natin sa tao basta’t nabighani tayo sa kakaibang o ordinaryong katangian nito, umuusbong ang tinatawag nating “pagmamahal”. Minsan nga kahit anong sama pa ng isang tao o kahit anong negatibong katangian meron ito.. nagugustuhan pa rin natin, kaya doon ko nasasabi kung bakit napakadaling magmahal ng isang tao.
MASARAP NA MAHIRAP MAGMAHAL
Kapag naitanong o tinanong ka naman na “Mahal mo ba ako?” at sinagot ka naman ng “Oo” magsisimula na ang tinatawag mong kalbaryo. Mas titindi ang pagnanais mong protektahan sya sa mga hinayupak na panggulo. Mas iiwasan mo ang magkasakitan kayo. Magiging sensitibo ka sa mga hinahawakan at binibitawan mo. Sa ayaw at gusto mo natututo kang magsinungaling dahil ayaw mong magalit sya sayo. Magiging tanga ka! Magpaparaya ka! Ibibigay mo ang gusto nya (hingiin man n’ya o hindi). Pipilitin mong maging mas masaya sya kahit alam mong masaya na sya makasama ka lang. Gagawin mong posible ang imposible sa ngalan ng tinatawag mong “Pagmamahal” dahil alam mong magiging masaya s’ya at kung anu-ano pa. Doon mo masasabi na ang masarap pala at mahirap magmahal.
MAHIRAP NA MAHIRAP MAG MAGMAHAL
Pero alam n’yo kung ano ang pinakamahirap? Yung alam mong wala naman o hindi naman talaga kayo pero NAGSESELOS KA! Napakahirap itago at ideny dahil alam mong kahit anong tago mo alam n’ya naman nagseselos ka. Wala ka namang ma ideny dahil obvious na obvious ka.
Magagalit ka sa kanya lalo sa sarili mo kung bakit hindi sumasang-ayon lahat sa nais mo. Maghihinakit at manghihingi ka ng awa sa Diyos minsan nga bibigyan mo pa sya ng option kung sa paraan bang nasi mong matuloy ang pagmamahalan nyo o sa paraang hindi man nya ibigay, itigil man lang ang nararamdaman mo sa isang tao. Dahil sa sarili mo, alam mo naman talagang walang kahihinatnan.
Madalas na ako magsimba ngayon, hindi nga s’ya nawawala sa panalangin at sa kandilang pinaiilaw ko, bakit hindi ko ba naisip na ipanalangin sa kanya na sana mawala na ang pagmamahal ko sa isang tao.
Gusto ko ng maramdaman na hindi na ako nag aalala sa isang tao dahil nahihirapan na ako.
Alam ko yung kasabihang “Hindi ka nagmamahal kung hindi ka nasasaktan” pero ang tanong.. “Hanggang kailan ako masasaktan”
1:43 ng umaga ko ito sinimulan 3:05 na.. natatagalan ako sa pagtipa ng mga letra dahil hanggang ngayon mahirap iwanan ang taong aaminin kong sinasaktan ako pero minamahal ko (hindi rin siguro ako na rin ang nananakit sa sarili ko). Sana naman sa pagtulog ko, matapos ko magdasal.. sana tapos na hanggang sa muling pagmulat ko.
... Ipagpatuloy:
