SAGAD….AHHHH

Ito na yung katuparan ng pangarap ng pagkabata ko. Medyo sad post muna ‘to habang hinihintay nyo ang 3-part + pre-Sagada trip blog entry ko.

I THANK DONNIE & PENG: HOT AIR BALLOON FIESTA 2012

ANG SWERTE-SWERTE KO! Nitong nakaraan nakatanggap ako ng mention (slash) aya sa 17th HOT AIR BALLOON FIESTA mula kay good friend Donie sa Twitter. Siyempre “Oo” agad ako minsan lang ‘to e. At minsan lang magkaroon ng free tickets (nanalo kasi sya sa paraffle) at isa ako sa nabiyayaan.

12:00am hanggang 2:00am ang hintayan namin sa Ayala pero dahil nalaman nyang mula ako sa Manila sa mismong terminal na lang ng Victory liner sa Pasay kami nagkita. Sobrang heksyated ako kahit 3 hours lang tulog ko kaya 12:30am palang nandoon na ako.

Tinext ko si Donie:

Otep: “Asan na kayo here na’ko. Baguio ba sasakyan natin?”

Donnie: “Oo. una ka na?”

Gulat ako! ano namang alam ko sa pupuntahan namin. lels

Naghintay lang ako ng kaunti. 12:45am nandoon na pala sila sa ticket booth , syempre feeling close ako agad noong nagkita-kita na kami. Naghahanap daw sya ng singkit wala daw syang makita. (depende kasi sa mood ang mata ko, minsan sobrang singkit minsan wala lang.)

Tulad sa mga nauna ko nang nameet nag-expect din sila na matangkad ako. hahaha 5’4 lang kaya ako. lels. (average height pa din naman kahit papaano)

Noong nasa unahan na kami ng ticket booth, mga 2:30am pa daw makakabili ng tickets papuntang Dau. At dahil mga 1:00am palang noong mga oras na yun, pumunta muna kami sa Greenbelt para magkape.

2:15am nasa Terminal na kami uli. Kaso noong nasa harapan na kami 4:00 na daw ang susunod na biyahe. Wala nang choice kaya naghintay na lang kami.

Maya-maya bago mag 4:00am nagkaroon ng special trip (ata) na biyaheng pa-Dau lang. Nagtayuan lahat ng tao papunta doon na tila may padating na ang isang malaking Tsunami at ang bus lang iyon ang tanging makakapagligtas sa amin. Parang pelikula  lang  sa Today after Tomorrow habang nag-uunahan sila sa pagpasok sa Library. Hala siksiktan talaga. E ayaw ko ng masikip! ayaw ko ng madumi! ayaw ko ng germs haha (parang maricel lang) Hangga’t maari ayaw ko talaga makipag siksikan kaya give way ako sa mga kababaihan at malalaki pa sakin. (sige na nga ako na pinakamaliit doon).

Noong nasa Bus na kami, hirap na hirap ako kung anong tulog gagawin ko. Medyo antok pa kasi ako kaya kailangan matulog. Nagulat na lang ako noong sa kalagitnaan ng biyahe ay bilang pumereno, akala ko nasa scene na kami ng Final Destination 5 (sa bus din kasi scene noon bago malaglag sa tulay) doon na pala nagsisimula ang heavy traffic dahil sa toll gate.

Ang dami rin pala naming kasabay na magtutungo din sa Hot Air Baloon Fiesta.

Noong nasa Mabalacat Terminal na kami, tanong kami agad kung saan papuntang Hot Air Balloon Festival. Magkatapilok-tapilok pa ako, hindi dahil sa heksyated kundi feeling ko inaantok pa ako dahil sa lamig.

May mga gustong makifriend samin pero dahil choosy kami sa friends hindi naman sinabay joke! Hahaha tatlo lang kasi kasya sa trike e medyo may kalakihan pa naman yung dalawang girl kaya kita-kita na lang daw kami sa sakayan ng Jeep.

Noong umaandar na kung trike sinigawaan ako ni Girl.

Girl: “May Derecho daw! may Derecho daw!”

Otep: “Edi Dumecho ka!” (Attitude!) haha joke lang sabi ko ”Umalis na e”. sabay big smile

Kaunting sandali lang nandoon na kami sa paradahan ng mga jeep as is paradahan lang wala kasing jeep.

Nagtanong kami ma despacher kaso wala din siyang magawa kasi wala ngang masakyan. Maya-maya dumating ang isang Jeep at doon biglang nagising ako sa mga nangyari. Nag-unahan muli ang mga tao sa pag-akyat sa Jeep.

Una syempreng nakaakyat yung dalawang kasama ko (parang sanay na sanay makipag-balyahan) joke hahaha!.  Makikibalya na rin sana ako kaso anak ng pucha apat na mga bata yata yung babalyahin ko baby pa yung isa, kaya give way na uli ko.

Sabi ko wala na ‘to. kaya sasabit na ako.

Nasa gitna na ako nakaupo ng Jeep noong tinawag nila ako na may siwang pa pala. Nakanang! naka reserved na pala ako agad.

Sobra paring traffic sa lugar dumadami tuloy kaba namin (mga lima lels) na baka hindi na namin maabutan yung mga hot air balloons.. Ang expected time talaga namin ay 5:30am pero  mag aala-shit-e! na yata noon hahaha..

Natatanaw ko na yung mga parachute kaya nadadagdagan din heksyatmentzzzzzzz namin.

Sa wakas nakadating din kami sa end of the line (parang MRT lang lels) agad kaming bumaba at naglakad. Sobrang layo pa pala. Yung mga sasakyan sa kalsada kilos pagong na rin sa dami ng taong tumatawid parang scene lang sa WalkingDead yung mga sasakyan haha.

Ayun hanggang isa-isa nang nagliparan ang mga hot air baloons wala na kaming ibang nagawa kundi mag babye. joke lang! todo picture pa rin kami kahit hindi gaano kaganda ang anggolo.

Sa totoo lang sobrang ganda ng klima noong mga oras na iyon walang kainit-init kaso wala ding araw na higit na kailangan para sa ikagaganda ng mga kuha.

Pagpasok namin sa loob ang daming pwedeng gawin, parang concert lang! pwede ding parang sementeryo lang! hahaha ang dami kasing tao. Alam nyo yung sinaryo kapag araw ng mga patay sa Manila North Cemetery? parang ganun yung dagsa ng tao.

Gala kami agad, pinuntahan namin yung mga eroplanong hawak kamay lang. Ang daming nagsa-saranggola na nagmistulang mga banderitas sa piyesta.

Mabilis ang mga pangyayari namalayan na lang namin na pauwi na kami., Gaya ng unang gawi, lakad mode kami na pagkalayo-layo.

Haaaaaaaaaay. hindi ko in-expect na minsan sa buhay ko ay mapupuntan ko pala ang minsang napapanood at nakikita ko sa TV at print. Minsan kahit hindi mo naman pinangarap ng husto ang isang bahay matutupad pa din ito sa mga kaganapang hindi mo inaasahan.

Pero alam nyo naisip ko lang.., na ang mga hot air balloons pala ay para ding napakalaki at napakatayog na pangarap. Kinakailangan mo lang itong gatungan ng inspirasyon at paliyabin ng pag-asa para umangat. Sa ganoon kapag sumapat na ang init o inerhiya nito ay malaya ka nang makakapaglayag. At ang tanging gagawin mo na lang kapag nasa himpapawid ka na ay kontrolin ito kung paano mo ito panghahawakan.

Muli, Salamat sa mga bago kong kaibigan na sina Donnie at Penggay

Sa uulitin lels.

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

Maraming Salamat muli sa (2) dalawa na namang karagdagang email subscribers |  followers! HAY LUV U OL

Sa nais pang mag subscribe punta lang sa upper rightside ng blog na ito ilagay ang email o i click ang “SUNDAN SI OTEP”

Salamat

KAPAG KABIT POKPOK AGAD?, HINDI BA PWEDENG ______ MUNA?

Ngayong linggo, sobrang tunganga mode ako sa office. As in wala akong ginagawa! Sobrang nakakapagod pala talaga kapag walang ginagawa. Hindi naman pwedeng magtitigan kayo ng monitor mo. timing naman na naka-online lagi ang mahaderang Pards ko. Joke lang! Ayun email galore ang drama namin, hanggang napasok kami sa usapang pag-ibig. Paki-alam mo love month naman ngayon! haha kaya pasok na pasok sa banga kung ita-topic natin ang ganitong kwento.

Narito ang sulat nya:

Dear Otep,

Ganito kasi yan pards. Hoho

Naging kami, may gf pa siya, so in short, 3rd party ako. Take note: 1st bf ko siya. During courtship hindi ko pa alam na may gf siya. Pero later on nalaman ko din. Pero nahulog na ko, ang hirap umalis sa pagkakahulog ko dati. Hanggang sa nagpromise siya na-iibreak niya na yung isa, kaya naging kami na nga. Nung kami na, andami kong natuklasan: Live-in pala sila, 5 years na sila, halos mag-asawa na tingin sa kanila ng mga magulang niya- Pero lahat naman tinaggap ko, patay na patay pa kasi ako nun sa kanya.

Mga 3 months na kami bago officially naging hiwalay na sila ni Girl. Kasi andami pang aberya, nagtangkang magpakamatay si girl at tsaka humiling din xa kay ex na wag muna siya iwan. Hindi nga naman kasi ganun kadali pinagsamahan nila.

January, kami na talaga, as in wala ng iba. February 2010 biglang sumulpot si Girl, buntis daw si Girl (sa iba ko pa nalaman pre). Kinonfirm ko kay Ex, sabi niya oo daw, 2 months. Guho mundo ko nun, as in shet na malagkit. Pero after all, tinanggap ko pa din, mahal na mahal ko e. Kasi nag-dodoubt din ako nun na baka palabas yun ni girl.

So ayun tinaggap ko. Two years kami. Sa loob ng two years na yun, never niya ko pinakilala sa parents/family niya. Kasi galit nag alit buong angkan niya sakin, boto sila kay Girl.

Dati Friendster pa lang, minemessage ako ng ate ni ex. Inaaway ako, keso landi ko daw, kabit daw ako, etc. Tapos sa fb, yung ibang kapatid niya naman. Pati sa text, tinitext nila ako sinasabihan ako ng “muka kang katulong, muka kang aso.” Lahat ng shit na yun tinannggap ko, mahal na mahal ko e.

One time nga pinatulan ko, nagalit pa si Ex sakin, wag ko daw patulan. Pati Mama niya nagcocomment sa mga pictures namin na “ayan ba yung pinagmamalaki mong pokpok” taragis eh noh. Pero lahat naman tinanggap ko. Mahal e. (letcheng pagmamahal yan, lels)

For the past two years hindi ako nakaligtas sa lait ng family niya. Pero consequence yun ng ginawa ko, kaya naintindihan ko din minsan.Yung pinaka-worst nga pre, sa simbahan. Fiesta pa nun samin. Daming tao. After huling basbas, di pa man nakakalabas yung pari may lumapit samin ni Ex. Yung kapatid niya, sabay kasama yung mama niya. Dinuro-duro ako sa harap ng madla. Buti to the rescue mga ka-youth ko, inilayo nila ako. Pagkalayo-hagulgol much. Kakahiya, kasi nag-iskandalo sila, tapos nakita ko from afar pinagsasampal niya yung anak niya , si Ex. Ayun yung magkaka-baranggayan na, yung mga lola’t tita ko ipapabaranggay sila. Nung sa simbahan, ako, tita ko , kapatid ko pati mga pinsan ko nag-iiyakan kami. Dahil nga sa eskandalong ginawa nila. Taenis, hiyang hiya ako kina father at brother. After nun, pinalayas si Ex, kaya nag-apartment na lang xa.

Minsan sa bahay ko siya pinapatulog. Tapos sa work niyang pag-gabi nakatagpo siya ng mga bagong friends. Eh may ka-work sila na inaasar sa kanya. Sakin naman, ok lang, biruan lang naman. Kaso dumating sa point na magkatext na sila nung inaasar sa kanya. Sa fb kitang kita ko asaran nilang mga magttropa. Kainsulto men! Sinabi ko sa kanya naininsulto ako, sabi niya “wala ka dapat ika-selos” sabi ko hindi ako nagseselos, galit ako. Nakaka-babae e. Ehdi continue pa rin ang kasiyahan nila, hanggang sa napuno na ang timba. Umapaw na at iminessage ko yung babae sa fb. Nag-reply, siya pa galit. Tae pala niya Eh. Ehdi nag-away kami ni ex, bakit ko daw minemessage, kexo wala daw ba ko tiwala sa kanya. So tahimik na lang ako. Ako pa napapasama e.

Nung 2nd anniv naming, habang nakain kami sa festi, may katext siya. Kainis, tapos nung tingnan ko magkatext sila. Nag-init na naman dugo ko kasi text pa nung babae “bakit di mo ko hinintay unuwi? Katampo.” Naku sumabog na talaga galit ko. Tapos siya naman tong galit din, bakit daw ako ganun mag-isip friends lang daw sila. I-frends niya muka niya! Walk-out lola mo. Tapos nagtext si Ex sabi ba naman “wag ka muna magtetext sakin, may pag-iisipan lang ako.” Siya pa may gana mag-ganun. Tinext ko ulit yung girl, sabi ko nag-aaway na kami dahil sa kanya. Eh ang tigas ng muka, sumasagot pa, ang bobo ko daw, ang kitid daw ng utak ko, wala daw akong tiwala. Tapos sabi ko “kala mo naman ang ganda mo” sabi ba naman “kundi ako maganda hindi magkakandarapa bf mo sakin ng ganito”. Ang kapal.

Kinabukasan nagtext si bf, galit nag alit. Bakit daw inaaway ko yung babae, napahiya daw siya sa tropa. Tapos sabay nagtext tong si girl sabi “Dahil jan sa kabobohan mo hindi ko matanggap na naiyak si Pepito sakin ngayon.” Putek pala sila eh, magsama-sama sila.  Simula nun hindi na ko nagtext, pero sabi ko sa kanya ayuko na. Kaya ko naman titiisin lahat ng pangagago ng ibang tao basta wag lang siya. Eh wala, nagkakagaguhan.

Kaya ayun, kapit ako sa mga ka-youth ko, sa mga tropa ko, sa papa ko. Nagpagupit ako ng buhok (arte parang si kc concepcion lang), tapos nag-unwind ako sa batangas. Yung mga ate kuya ko sa youth to the rescue sila, counseling etc. Hanggang sa nakapag-move on na ko. Narealize ko lahat ng katangahan ko.

Then bigla siya nagtext na “kamusta ka na” sabi ko “ayus ha, kung maka-kamusta ka parang walang nangyari”. Bitter pa din konti. Nagtetext siya mag-usap daw kami. Pero hindi siya nag-effort puntahan ako sa bahay at mag-sorry. Hanggang after three months break-up, nagkalakas ako ng loob kausapin siya. Ayun nilabas ko lahat, tapos sinabi ko wala na talaga, as in wala ng pag-asa. After nun maayos na kaming naghiwalay. Nag-sorry xa etc. Tapos nakapag-sorry na din ako sa ex niya dati na niloko naman. Tapos recently nag-sorry sakin yung katrabaho niya. Ayon, peaceful na ko. Bilog ang mundo. Haha Ang haba, di ko na inedit. Basta yan na yon.

♥ Love,

Kepyas

Wala na namang dapat ipayo sa kanya kung tutuusin kasi wala na naman “sila”. Pero kung iisipin natin no? parang ang hirap manisi sa mga ganitong mga kaganapan sa buhay ng isang tao, ang hirap din naman isisi sa mga salitang “nagmahal lang naman ako” Ang hirap din naman magsalitang kapwa-biktima rin naman ang mga KABIT (haha kinaps-lock talaga). Gusto ko lang talaga ipalabas sa post na ito na nakakatanga lang talaga ang pag-ibig. Katulad sa mga sitwasyong sukdulan na kaya mong isugal kung anong meron ka.

Lahat naman tayo, nagmamahal para lumigaya pero kadalasan yung ligayang yun ang ending, suicidal lels.

Sa personal na aspeto, nagmamahal ako para talaga maging masaya hindi lang ako pati na rin siya. Kaya nga wala ng sense ang isang relasyong-pag-ibig kapag nagtatangahan na lang kayong dalawa  -na parang walang nangyayari. Wala pa akong naging perpektong buhay pag-ibig pero nagkaroon ako ng perpektong pagmamahal sa tao ang ending -EMO. hahaha

Naniniwala akong lahat sa atin ay may nakalaan kahit mukha ka pang kuyukot. Normal ang magmahal at magpakatanga ang hindi normal yung wala kang natutuhan para mag-analisa at manakit ng iba. Pero hindi rin, minsan kahit hindi mo naman intensyon makasakit nakakasakit ka din.

Ganito kakumplekado ang pag-ibig. Sanga-sanga. in other words tanga-tanga!. hahaha. lels.

Parang ngayon hindi ko alam kung paano ko tatapusin ‘to kasi wala naman talagang katapusan ang  ganitong usapang (Parang usaping relihiyon lang). Kung meron man, mawawalan na ng trabaho ang mga DJ na nagbibigay payo, mawawala na din ang mag telenobela’t teleserye at mga pelikula sa mundo. At habang may mga tao sa  mundo paulit-ulit na magaganap ang mga kabiguan, kaligayahan at katangahan dito.

Ah! basta! naubusan na naman ng sustanya ang blog post kong ito, nakikita nyo yung title ko sa taas? sagutin nyo na lang yung blanko

KAPAG KABIT POKPOK AGAD?, HINDI BA PWEDENG __________MUNA?

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

Maraming Salamat sa dalawang karagdagang email subscriber ko sa nakalipas na dalawang araw. Hahahaha!

• naringoodfaith
• tabianmuch

Sa nais pang mag subscribe punta lang sa upper rightside ng blog na ito ilagay ang email o i click ang “SUNDAN SI OTEP”

Salamat