PHOTO-WALK : BAWAL MAG-SHOOT DITO!?

Ilang araw na ding nakararaan noong magyaya si Taympers (Mar Castillo) na mag photo-walk sa Intramuros. Sakto namang pareho silang dayoff ni Hamster (Jason De Guzman) tuwing wednesday. Hindi ko dayoff ang miyerkules pero dahil sa tabi-tabi lang ako ng Intramuros lumiban na lang ako sa part-time job ko sa isang pahayagan.

2:00pm ang out ko sa trabaho sa Alabang pero alas-4:00 na halos ng hapon kami nagkita-kita. Orihinal na magtatagpo sana kami sa SM Manila pero dahil heksayted silang dalawa sa “dati” na lang kami nagkita-kita. hoho

DATI: Dalawang Taon na ang nakakaraan noong huli kong napagmasdan 'tong Puno. Nakakapraning lang parang hindi kasi siya lumalaki. Parang ako lang. lels.

BAWAL MAGPHOTO-SHOOT DITO? WEH?

Nitong mga nakaraang araw din, napabalita ang mga nagproprotestang Litratista sa Luneta. Hinaing daw ito sa di umano’y pagbabawal ng tagapamahala ng nasabing parke sa pagpalilimita o pagkuha ng mga larawan sa pasyalan kasama na daw ang Intramuros. (Baka daw kasi biglang mag japan-japan si Rizal lels).

Ayon sa nababasa ko pati na rin sa napapanood, hindi naman daw ito tahasang pagbabawal o utos kundi paglilimita lang daw lalo na doon sa tinatawag nilang commercial photographers.

Anila, baka daw kasi maulit yung mga nauna ng mga pangyayari partikular na sa Libingan ng mga Bayani kung saan ginawang pre-nuptial photo background ng ilan nating kababayan, na sa totoo naman ay nakabastos naman talaga lalo na dun sa mga nahihimlay na. (siguro parang gusto lang nilang gawing literal yung mga banat na)

Lalake: Alam mo mahal, kapag kinasal tayo gusto ko sa Simenteryo.

Babae: huh!? bakit naman.

Lalake: Kasi patay na patay ako sayo! lels.

Naging isyu din sa mga lokal na litratista ang di umanoy “double standard” dahil, bakit daw ang mga porenger exempted ganung nagbabayad din naman ng buwis ang mga photographers.

Natatawa na naiinis lang ako. Bakit imblis na pagbabawal ng pagkuha ng mga picture/video ang ipagbawal nila, bakit hindi na lang batas o guidelines sa mga dapat at hindi dapat gawin kasama na ang kaukulang parusa ang ilatag nila, sakaling nakabastos man o nakasira ng imahe ang isang litratista sa pagkuha.

Ewan ko hindi ko makuha kung bakit bawal. Ako, personal na rin akong nasita sa Luneta. Akala kasi ng guard kinukuhaan ko ng video si Rizal e picture lang naman yun (tatlong taon na ang nakakalipas). Ano naman ang pagkakaiba ng picture sa video? Malamang magkaiba yun sa literal pero paano sa pagkuha kay Rizal? (Ahhh baka daw kasi biglang mag JumpShot.) lels.

Saganang akin, di ba mas okay nga kung mas maraming kukuha ng video at larawan sa mga pasyalan at tourist sites natin? Mas kakalat ‘to lalo na ngayon dahil computer age na. Ibig sabihin magkakaroon tayo lalo ng impact sa mundo para dayuhin tayo ng mga turista.

Ikaw ba kapag may pupuntahan kang lugar bumabase ka lang ba sa mga nariring? syempre hahanap at hahapan ka ng mga larawan para bubusog sa kukuryusidad ng isipan mo.

Ako, sa personal pa ring  perspectiv, sobrang dami kong pangarap mapuntahan dahil sa mga nakikita ko lang sa mga larawan at video. Sa tingin nyo papangarapin ko bang mapuntahan yun kung wala akong ideya kung ano ang mga matatagpuan ko dun?

Gusto ko din naman mag jumpshot at magjapan-japan sa Pyramid, Great Wall, Taj Mahal, Sao Paolo at sa buong mundo DAHIL SA MGA IMAHENG NAKIKITA.

Tapos para sa rebulto lang ni Rizal pagkakait nyo pa! dapat nga ay pinagmamaki natin yun sa buong mundo. Kung gumagalaw lang siguro rebulto ni Rizal bumaba na yun doon tapos bubulong satin.

Rizal: “Doon tayo banda sa Ocean Park -bawal dito”. hahaha

PICTURE-PICTURE

Natapos naman ang photo-walk naming tatlo na hindi naman nasita sa loob ng Intramuros (buti naman) Nag enjoy kami at naranasang masaya talagang maging malaya saan mang aspeto o sa anu mang pamamaraan.

Sana malaman ng tagapamahala ng mga parke ganoon na rin sa mga namamahala ng tourist at historical site sa bansa, lalung lalo na sa tulad nating mamamayan na hindi lahat ng kalayaan ay dapat nating abusuhin. Ang kalayaan ay hindi lang pribilehiyo kundi RESPONSIBILIDAD.

PANGARAP MO BA MAG-ABROAD?

PABATI: Hi! Best Friend Edison, kamusta naman Van?, zup! Gerry, hey! Lhon at elo Rai.

. . .

Yeah. sino bang tao ang ayaw mag-abroad diba?

Ang makapunta sa mga pinapangarap na lugar sa iba’t ibang bansa tulad ng Great Wall sa China, Safari, Las Vegas at kung anu-ano pa.

Pero sabi ko nga, bago ko muna mapuntahan ‘yang mga lugar na ‘yan, mas pipiliin ko munang puntahan at mapasyalan lahat ng magagandang lugar dito sa Pi’nas (kasama Bhe Bhe ko) tulad sa SAGADA, BATAD, CHOCOLATE HILLS, APO/DAVAO at marami pang iba.

Pero sa kabilang banda, ang pag-aabroad ay isang payak na salita na para sa karamihan na ang ibig sabihin ay pag paghahanap-buhay sa ibang bayan.

Nakakalungkot mang isipin pero realidad na ito para sa marami na’ting kababayan, na masakit mang tanggapin kailangan nila itong gawin para din sa kani-kanilang pamilya.

Hindi na rin iba sa’tin ang makarinig ng nakakalungkot na resulta sa pagbalik nila dito sa Pi’nas, mga halimbawa na lang nito ay ang mga napariwala nilang kapamilya, nalulong sa bisyo at kung anu-ano pa.

Wala namang ibang masisi kun’di ang kahirapan, at madalas ang pamamalakad ng mga numumuno sa ating bayan kung bakit ganito ang ating kinahahantungan.

Sa kabilang banda, bakit ko nga ba ‘to nailalahad.?

Nagpunta kasi kami ng Bhe Bhe ko sa Starbucks para mag kopee (malamang)

Ayun, marami kaming napag-usapan ukol sa mga bagay-bagay, pero hindi yun tungkol sa inilalahad ko.

Sa bandang likod kasi namin (medyo katabi ko) may isang babae (ang pretty n’ya) at lalake (wafu din bagay sila), nakakasiguro akong mag jowa ‘yon, ewan ko ba pero gumana ang ka-chismosohan ko, at nagawa kong palakihin ang tenga ko at idikit sa kanila. Napukaw kasi nila atensyon ko sa kanilang pinag-uusapan.

Mabuti na lang busy si Bhe Bhe ko kaka-PSP (Super Mario 3) kaya medyo naka-focus s’ya dun habang kumakain ako.

Ganito ang kanilang napag-usapan (Hindi ko ‘to gawa-gawa ha!):

Lalake: Mabuti ka nga nakatapos e’, ako hanggang high school lang.

Babae: paano yun wala ka ng balak mag-aral?

Lalake: Matanda na’ko no.

Babae: 22 (twenty-two) ka palang naman ha, may classmate nga ko before 32 na may anak na, pero nag-aaral.

Lalake: Kahit na, ako lang inaasahan sa bahay, may sakit pa si Nanay.

Babae: anong plano mo?

Lalake: Mag-abroad.

Natahimik ang Babae, Ewan ko ba, parang may kakaiba dahil natahimik din ako, although tahimik naman talaga ako that time, parang may malalim akong inisip.

Lalake: O’ ba’t natahimik ka?

Ngumiti lang yung babae pero halata ko sa mukha n’ya yung tinatawag na kalungkutan (Soooo emo)

Lalake: Sa panahon kasi ngayon, hindi ka aasenso kung wala ka nang pinag-aralan, high school grad. lang ako, yung iba nga college graduate pero nahihirapan pang maghanap ng trabaho.

Babae: Bakit kailangan mo pang umalis?, edi magbusiness ka na lang, may kakilala nga ako elementary lang yung natapos pero mayaman na ngayon.

Lalake: kasi ikaw nakapag tapos ka na, pagtanda mo wala ka ng aalalahanin pa. e’ ako, walang kasiguraduhan…. lalo na dito ka sa Maynila, hindi tulad sa Probinsya.

Babae: Oo nga daw, sa Province daw kasi basta marunong ka magtanim mabubuhay ka na.

Lalake: Parang ganun..

Natahimik na sila pareho.

Pati tuloy katahimikan ko napansin ni Bhe Bhe

Bhe Bhe ko: Magsalita ka naman

Ako: Sige lang laro kalang, sasabihin ko sa’yo mamaya kung san makikita yung 1-up.

Samantala… Napansin uli ni Lalake na tahimik na si Babae ng tuluyan.

Lalake: hoy, ang tahimik mo talaga.. nakarinig ka lang ng “abroad”, alam mo bata kapa kasi, balang araw maiintindigan mo din ako.

Hindi umimik yung Babae

Lalake: Alam mo matagal pa naman yun, saka kung gagawin ko yun, para sa’tin.

(infairness kinilig ako dun).

Pagkatapos kong kiligin, kinausap ko na si Bhe Bhe ko, baka hindi ko maKeri.. (madala ako) Nyahahahaha..

Haaaayyy… ako kaya mag-aabroad din?

Ayoko Maiwanan at mang-iwan emo