JOLLIBEE: GREEN MINDED

Nagkalat ang blog post tungkol sa lindol at tsunami sa Japan. Sigurado akong ang taas ng hits nila. Magpopost din sana ako tungkol doon kaso ayaw ko naman maki-trend.

Kaya medyo related topic na lang sa kalikasan ang ipopost ko ngayon tutal, konektado din naman ito sa tinatawag na climate change. Ano ba konek ni jollibee dito?

Kagabi, gutom na gutom ako, wala na akong ibang makitang bukas na kainan na suwak sa panlasa at sa bulsa ko.

Naalala ko may sweet and sour meat balls pala ang Jollibee na bagong labas -39 lang! tapos sasamahan ko pa ng 25 pesos  jollibee coke float. kaso naalala ko linggo pala! toinks.

Burger Steak with rice na lang ang inorder ko, 39 din naman yun kapag walang kasamang softdrink.

At dahil makaka-kalikasan na halos karamihan ng fastfood ngayon sa Pilipinas na gumagamit na ng hugasing plato, baso kasama na rin ang mga kubyertos hindi tulad dati na panay disposable -malamang doon nila ako papakainin dahil dine-in ako.

Nakakatuwa no? kasi kahit papaano nababawasan ang basurang inilalabas ng bawat fastfood na maitatambak sa dumpsite, na siya namang nagiging sanhi upang uminit ang mundo dahil sa nilalabas nitong kemikal pag nagsama-sama ang lahat ng elemento.

Sana nga, dumating din yung panahon na paper bag na rin ang lalagyan ng mga fastfood kapag nag take-out tayo -parang sa starbucks. hoho

ang kaso, maraming pagkakataon na kapag kumakain ako sa fastfood partikular na sa jollibee nandidiri ako sa mga kutsara, kasi may parang kanin na natuyo, ibig sabihin hindi ganoon kaganda ang ginagawa nilang hugas sa mga ito. Iniisip ko na lang: tutal may nababasa naman ako doong “hot surface” siguro dedo na rin ang mga germs doon. Todo halukay tuloy ang ginagawa kong paghahanap sa mukhang malinis na kutsara at tinidor. Pupunasan ko pa ng tissue yun pagnakapili na’ko.

May mga pagkakataon na hindi ko na matiis ang pangamba ko sa kalinisan ng pinangsusubo ko kaya nagrerequest na lang ako ng disposable kahit dine in ako.

Ugali ko ding hindi na kumuha ng straw para sa inumin ko. Minsan kasi naartehan ako sa sarili ko kasi puwede namang inumin iyon sa normal na gawain sa baso.

Isa pa, tubig lang naman ang drinks ko sa jollibee kapag kumakain ako i-strawhin ko pa. lols

ASAR SA JOLLIBEE PART 2!

Haayyy.. kung may pangarap man akong natupad na, iyon ay ang makapasok o mapabilang sa MARKETING DEPARTMENT ng isang kumpanya, kung saan bilang isang grupo papalawakin ninyo ang idea ng bawat isa para sa magandang resulta ng isang promosyon o pagpapalago ng isang naturang produkto o serbisyo.

Sa kabilang banda, kaakibat ng isang promosyon ay ang aspetong tiyak na kalulugdan ito ng mga tao (market) na tatangkilik nito. Tama?

Bakit ko nga ba nasasabi ang ganito?

ANG BUONG KWENTO:

Dahil sa naka line-up na ang mga papanoorin ko sa sinehan, at sa bawat pagdaan ng mga araw ay patuloy pa itong nadaragdagan kabilang ang “twilight” na hindi ko pa napapanood. Kaya napagpasyahan ko ng manood ng MADAGASCAR ESCAPE 2 AFRICA para mabawasan.

Nagkataon na rin kasing nasa SM na ‘ko at kasama ang butihin kong kaibigan na si Aneng.

Ayun, Habang nasa loob ng Jollibee, na matatagpuan sa 4th level ng SM manila. Nakatingin samin ang mapanghalinang poster na promo daw na may kinalaman sa sinehan.

SAGANANG AKIN LANG:

Dahil nga napukaw na kami ng nasabing promo na nagsasabing sa pamamagitan ng 300+ na pagkain (2 large coke, 2 regular fries at 2 regular yum) ay may kasama na itong 2 tickets na pwede mong gamitin para makapanood ng ano mang palabas sa sinehan ng SM.

Dahil wala namang nakalagay sa poster nila, o ano mang tawag doon sa nakapatong sa Cashier nila. At hindi naman kami pinaliwanagan ng Crew at manager (kung hindi ako nagkakamali) na nagbigay ng tickets samin, na may karagdagan pa pala kaming babayaran pag dating namin sa sinehan.

Nakakaasar yun diba? pinagpalagay na namin kasi na pagdating namin doon sa sinehan ay bibigay na lang namin ang ticket at makakapasok na. Iyon pala ay magdadagdag pa kami! edi ganoon din ang presyo ng ticket wala namang pinagkaiba?

Babalik pa sana ako sa Jollibee para magreklamo, ang kaso magsisimula na ang palabas, kasa sabi ko mamaya nalang paglabas ng sinehan,

Ayun, matapos maligayahan sa napanood, lumabas na kami at gaya ng pinangako ko, agad kong pinuntahan ang Jollibee para magtanong.

At nalaman ko na lang na ganun nga, walang pinagkaiba sa presyo ng ticket. Sa madaling salita maybabayaran kang halaga ng ticket sa jollibee at may babayaran ka rin sa sinehan para mabuo ang totoong halaga ng tiket

OTEP: e, miss nasaan ang promo dun?

CREW: Sir, bale ang promo ay nasa food.

Taenang promo yan! Bakit hindi na lang nila nilagay sa poster/ad nila, na nasa food ang discounts at wala sa tickets at bakit kailangan pa nila hatiin ang bayad ng ticket. Nakakaloko yun ha. (Mas matatanggap ko pa sana yun kung ganoon)

Hindi ko naman sinabi na mali sila o ano pa man, dahil sa una palang, ako rin ang nagkamali dahil HINDI AKO NAGTANONG, ang akin lang siguro, ganoong hindi nakasulat o hindi mababasa sa kanilang poster ang totoong mechanics ng promo, sana naman marunong din silang magpaliwanag sa mga customers nila para hindi sila nakakagago.

Haaayy.. kakaiba talaga ang jollibee wala akong masabi!

At kakaiba din ang promotional strategy nila! MAPANLINLANG! nagpalinlang naman ako Lols.

Aral : “Be wise!, Ask Question!”

ASAR SA JOLLIBEE

Bukod sa pangarap maging sekyu sa araneta colliseum, pinangarap ko rin na maging crew noon sa isa sa mga fastfood. Laking fastfood din kasi ako, kaya siguro ngayong mag bebente-uno anyos na ako ay trip na trip ko parin ang freshfries ng jollibee at mcdonald’s.

Last night gutom na gutom akong lumabas sa opisina. Tila kasi na mightybond na ang pwet ko sa aking de-gulong na upuan dahil sa tambak na ads na kailangan kong i-layout bago tumuntong ang alas-nueve ng gabi, kaya hindi ko na naisipan mag coffee break.

Kaya naman, bumili ako sa JOLLIBEE-Taft-PGH-Pedro Gil (hindi ko sana sasabihin yung branch, pero para hindi ko naman mageneralized lahat ng branches ng jollibee sinabi ko na rin).

SA COUNTER:

Um-order ako ng REGULAR YUM at REGULAR COKE. Spaghetti sana o-orderin ko kaso hindi ko naman makakain yun sa daan..

CREW: Sir, Wala po bang fries?

OTEP: Yun lang

CREW: Sir, 53 pesos po (not sure 52 yata)

OTEP: (Nagbigay ako ng 70 pesos)

CREW: (Na-punch na)

OTEP: e Miss, magkano ba pag may kasamang fries?

CREW: 57 po..

OTEP: (Napangiti ako) Sige yung may fries na lang..

Syempre dahil hindi naman ako mayaman at may utak naman kahit papaano, yung may kasamang fries na lang yung bibilin ko.. isipin mo naman Php 53 yung without Fries at 57 yung meron.. diba? Kuha?

CREW: (napasimangot, sabay tawag sa kanyang ma’am)

Hindi ko alam ang gagawin ko noong makita ko ang facial expression n’ya, parang gusto kong sabihin sa kanya na “wag na yung may fries” para umayos ang pagmumukha n’ya.

Pakiramdam ko tuloy napakalaking abala ang nagawa ko kung bakit s’ya amaktong ganun.. Lalo na noong binigkas n’ya ito.

CREW: Penge ng dos

napakagalang n’ya magsalita at parang gusto ko s’yang salpakan ng mga barya sa bunganga.. (asar)

pati yung kapwa crew nya napansin at nakapagsalita

CREW2: Garapal ka ah (sabay napangiti at maykonting hagikgik) Narinig n’ya rin kung paano nya binigkas ang paghingi ng dos ng kapwa Crew n’ya.

Sobrang asar talaga. hindi ko alam kung gutom lang ako noong gabing iyon, kung bakit nag-init ang ulo ko, pero nakapagpigil pa naman.

Sa totoo lang talaga gusto ko s’yang patulan at talakan, pero dahil babae s’ya at crew ng fastfood, s’ya ang magmumukhang kaawa-awa at hindi ako. Syempre mas iisipin ng mga tao at kapwa crew n’ya na s’ya ang tama at ako ang mali dahil ako ang unang nagtaas ng boses..

Hindi ko dapat ito iku-kuwento, pero ako yung tipo ng tao na hanggang hindi ko ito napapagsabi hindi makakawala yung sama ng loob ko.

Haaayyy.. Buti na lang masarap pa rin ang YUM burger..

“D’yos ko hindi po ako guwapo at hindi rin ako perpekto, pero ilayo n’yo naman po ako sa pangit na crew…-pangit na ugali”