NANG NA-EMO NG DAHIL SA ULAM…

Nitong linggo gutom na gutom akong lumabas ng bahay para makahanap ng makakainan (parang patay gutom lang). Hindi ko alam kung ano kakainin ko pero gusto ng may sabaw. Sumakay ako ng bus biyaheng pa-Quiapo mula sa Pandacan at doon sa SM Manila bumaba. Pagtuntong ng kanang paa ko sa lupa (semento pala) agad na nag hello sa akin ang Andok’s at tila nang-aakit na tikman ko ang Sinigang na baboy nila. Tamang-tama sa nanunoot  at sabik sa sabaw kong lalamunan, kaya doon ko na lang napagpasyahang kumain.

“WALA KANG PAKIALAM SA NARARAMDAMAN KO!” -MAMA

Kagabi mga alas-diyes na ata ako nakauwi galing sa pangalawang work ko sa Manila. Naalala ko wala pala sa apartment ko kinabukasan si Mama e birthday nya rin pala kinabukasan kaya bumili ako ng keyk sa Red Ribbon sa Taft corner Pedro Gil buti na lang hanggang 12am sila at buti na lang wala na ‘kong pang taxi kaya nakapag jeep ako ng de oras.

Pagkauwi ko tulog na si Mama. ayun tengga ang Keyk.

Kinabukasan (kanina) niyayakap ako ni Mama naglalambing habang natutulog ako.

MAMA: “Tip, happy birthday ko ngayon, akin yung cake?”

OTEP: “Hindi. sa kapitbahay.” (tulog uli)

MAMA: “Haha. ala-singko na lit ka naman nyan”

OTEP: “5 minute pa zzzzzzzzz”

MAMA: “Magtaxi ka di ba?, sabay na tayo uwi ako Cavite”

OTEP: “Okey.. zzzzzzz”

ALABANG SOUTH STATION

Pagdating namin dito sa South Station wala lang naisipan ko lang, feeling ko ang sweet kong anak (wala sa itsura), bago ako umakyat ng overpass para pumasok sa work nahalikan ko si Mama sa Noo.

“Ma, dito na ko late na ko, ingat ka, Happy Birthday (Muaampt) ” ang tunog ng kiss ko bahagya lang kasing dumikit.

At habang nag-susulat ako ngayon bigla ko na lang naalala yung mga sandaling nagkakautot ako katatawa dahil kay Mama.

Kailan nga lang yung tungkol sa Creamer-S® hahaha.. (Kung nabasa mo na. kung hindi basahin mo yung post bago ‘tong entry post na’to)

Isa sa hindi ko malilimutan e noong kasagsagan ng commercial ng Clear ni Rain. Kamukha ko daw kasi si Rain dati (ngayon si Bentong na.)   Sabi ko. “My name is Rain” tapos bigla na lang sumulpot si mama “May name is Nicole” hahaha laughtrip talaga.

Tapos isa sa hindi ko malilimutan yung mga sandaling nababanggit ni Mama yung tungkol sa naireregalo ko tuwing pasko “Mukha na ba akong ‘selver’ ?” Hahaha sorry naman nagkataon lang talaga na panay silver naireregalo ko.

May mga pagkakataon namang naiinis na natatawa ako.

Tulad noong highschool ako ang hilig basahin yung mga love letters namin ng girlfriend ko, kaasar kaya yun! Tapos mas nakakaasar kapag naikukwento nya mga nababasa nya. yay! nakakahiya!

Tapos noong college na ako hanggang ngayon binibenta na ako sa mga dalagang anak ng mga kumare nya. Kinikilabutan ako. Basta! Hahaha. Kailan ba daw ako magkaka “jowa” uli? “jowa” talaga term nya.

Ang dali-daling maka adapt ni mama. Minsan nga nagbibiro ako kapag may mga bagay na hinihiling ako na hindi ko nakukuha sa kanya (Pa-biro lang) “Wala kang pakialam sa nararamdaman ko!” ayun hanggang ngayon binabanggit pa din nya kahit sa mga amiga at kaututang dila n’ya.

Alam nyo hindi man kami perpekto, sobrang nagpapasalamat ako dahil naging Mama ko yun!

Sobrang ginapang ako nun sa trabaho dahilan para makapagtapos ang nag-iisang anak sa limang magkakapatid na nakatuntong at nakatapos sa kolehiyo. Nakakalungkot lang kasi hindi ko pa ring masabing nakakatulong na ako sa Mama ko.

Sana dumating agad yung panahong iyon, habang normal pa lahat sa mama ko. Ibig kong sabihin hindi pa ganoon katanda ang mama ko malayo pa sa mga sintomas na labis na pagtanda tulad ng paghina ng pandinig at kahirapan sa paglalakad.

Naku Lord! wag pa po sanang dumating yun sobrang dami ko pang pangarap sa Mama ko.

Ayun naniniwala pa rin naman ako na dadating pa ang oras na sobrang mapapasaya ko pa ang Mama.

Mahalin natin ang mga Mama natin! Yey!

HAPPY 61st BirthDay ‘Ma!

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

Maraming Salamat sa (2 someone) dalawang  karagdagang email subscribers |  followers! HAY LUV U OL!

Sa nais pang mag subscribe punta lang sa upper rightside ng blog na ito ilagay ang email o i click ang “SUNDAN SI OTEP”

Salamat

LATE KA NA NAMAN!

Late na nga kung tutuusin ang gagawin kong blog post na ito tungkol sa year-end special ko. e bakit ba! ako na busy! Hindi n’yo naman ikalulugod kung anong nangyari sa buong taon ko sa blogworld o sa buhay ko, pero wala lang, gusto ko lang magbalik tanaw sa loob ng isang taon na nakalipas.

Humigit kumulang 32,000 hits ang natamo ng Libre Lang Mangarap ngayon taon. Katumbas ng humigit kumulang din na 250views a day. Malayong malayo sa dating 500-800 views a day taong 2008-2009. e ganun talaga. Hindi ko naman pinagkakakitaan ang blog ko para pansinin ang mga stadistikang yan. Pero nakatataba ng puso kapag may ganitong kadaming bumibista para basahin ang walang-kwentang blog ko

Salamat na lang talaga at nagbalik-loob ako sa Blog noong January 2011 kung hindi pa, malamang hindi ko nakuha ang Bloggers’ Choice Award sa PBA.

PHILIPPINE BLOG AWARDS 2011

TNT ano daw kinakanta ko dito? haha

Hindi ko na bibitinin kung ano ang hindi ko makalilimutan ngayong taon kundi ang pagkapanalo ko sa PBA. Magkadikit-dikit lang naman ang puwet ko sa upuan noong mga oras na tinatawag ang blog ko sa awards night. Sobrang hindi ko inexpect ang pagkapanalo ko noon, dahil kinagabihan palang alam kong talunan na ako. Salamat sa mga valid votes

Madami akong natanggap na email matapos ang pagkapanalo ko; mga pagbati, paghanga, spam, at ang labis kong kinabahala ang death treat! my gowd! ang daming haters!! lels.

Tapos puso pa ring pasasalamat sa mga sumuporta at bumoto

BAGONG TRABAHO | BAGONG TIRAHAN

ALABANG SKYLINE, pero hindi dyan aparment ko.

Buwan ng Hunyo noon nang ma on-the-spot akong natanggap sa trabaho. Hindi ako makapaniwala noong mga oras na iyon, sandaling interview lang kasi, wala  pa ngang hands-on narinig ko na agad yung “you’re hired”. Sa ngayon na renew uli ko yung contract ko hanggang MAY 2012.

Ang pagkakaroon ko ng mas maayos na pasahod sa trabaho ang naging dahilan para magkaroon din ng maayos na tirahan. Nakare-renta na rin ako ng apartment malayong-malayo sa kalagayan ko noong nag bo-boarding ako sa España Manila. Yung tipong tatae ka na  lang, kailangan mo pang pumila Sa apartment ko ngayon kahit maliit lang ang CR pwede pa akong matulog.

HUAWEI aka HOWIE

Hindi ako masaya sa lagay na 'yan haha

Abril naman noong na approved yung pangalawang plan ko sa GLOBE. Tuwang tuwa ako noon kasi first time ko gagamit ng touch screen. Na i-enjoy ko naman s’ya ngayon kahit walang mahagilap na charger ng HUAWEI S7 Tablet at pinag cha-chagaan ang naka electrical tape na Charger. Hindi na rin ako nag eenjoy sa service ng Globe kasi buwan-buwan na lang ata ako nag papa-adjust ng bill ko (ibang usapan na yun..) pwede naman lumipat ng network pag di ka na masaya di ba? (makalipat nga sa Kapatid Network! artista!? lels).

POSSES-PUSESAN!

"Ebidinsya" na nakasakay ako ng erpleyn

Nobyembre: Halos masaniban talaga ako noon,  noong malaman kong makararating na rin ako sa ibang lugar -ILOILO-GUIMARAS. Ang daming first time na nangyari: first time nakasakay ng eroplano, makasakay ng bangka, makakita ng white sand, makalabas ng Luzon at ang hindi ko malimutan ang makagamit ng palikuran ng eroplano. Kinilig pa nga ako pagtapos ko umihi e. swabe!

First time ko din magpakain noong birthday ko. Kahit mamulubi, nagawa kong manlibre sa mga ka-officemates ko at matatalik na kaibigan. Gusto ko nga sana lahat pa ng bloggers kaso hindi naman kaya ng bulsa ko ‘yon. Malay na’tin next time. (weh?)

Maraming salamat sa mga lumiham

Sobrang saya ko nun, noong makatanggap ng daan-daang liham (joke lang wala pang 100) Nakatataba talaga ng puso. Kahit ang mga readers ko nagpadala sakin, mga bloggers at mga ka officemates SOBRANG THANK YOU!

Madami pang nangyari kung tutuusin pero ito talaga yung mga hindi ko malilimutan.

PASENSYA NA PO

Pasensya pala last time sa pagpa-flood. Ni-repost ko kasi ang ilan sa mga matinong blog posts ko… malamang nareceieved nyo yun. Patawad po.

Ganoon pa man, maraming salamat po sa mga bagong sumusunod o followers ng Libre Lang Mangarap Narito sila (mula noong Disyembre – kasalukuyan)

• Wanhandredwan
• AJ Luna
• blacklovesme
• Zyra
• Zen
• Ackeeno
• boytoypoi
• Ang Tambay na si MyR
• pilarcinderella
• Maglenatividad
• silentblabbermouth
• (2) someone bali “sometwo” na yun lels.
• At Iba pa. (baka may nalimutan)

Kung nais nyo maki-subscribe sa isa na namang  taon nang pagbablog. tumingin lang sa upper right ng blog na ito at makikita nyo doon ang “SUNDAN SI OTEP” para makatanggap ng mga pinakabagong blog post ko.

Marami pang mga pangarap ang nais kong matupad ngayong taon bago gumunaw ang mundo.

Lalo na sa mga bagong lugar na nais kong marating.

Maraming Salamat muli sa Pagtingkilik at asahan ang mga walang kwenta na naman subalit may sustanyang mga post ngayong 2012!

Libre pa rin Mangarap