“Sinong tao ang wala ng mahihiling pa?” -sus ginagamit lang yang pangungusap na ‘yan kapag inlove ka sa isang tao yung tila sinalo mo na lahat ng kasiyahan dahil sa minamahal mo.
Pero ang totoo napaka-ambisyoso ng mga tao. Lahat may kani-kanilang kahilingan na inaasam-asam.
naaalala nyo pa ba ang joke ukol kay Pedro at si Genie sa bote?
Habang naglalakad di umano si Pedro sa dalampasigan may natisod s’yang bote at hinimas n’ya ito, nang biglang may lumabas na usok kasama nga dito si Genie. Sa sobrang gulat nito nabitawan ito ni Pedro sa buhanginan.
GENIE: Dahil pinalaya mo ako sa loob ng bote sa mahabang panahon… tatlong kahiligan!
PEDRO: Wow talaga po!?
GENIE: OO bilisan mo..
PEDRO: Gusto ko pong gumuwapo! Gusto ko pong maging kamukha si Coco Martin!!
GENIE. Sige kuhain mo ang bote.
PERDRO: Bakit po gagandang lalake na ako?
GENIE: Hindi! babalik na lang ako sa loob.
Ang korni no? haha. 
Minsan may mga bagay tayong hinihiling na di na katanggap-tanggap sa sarili at sa lahat, kaya sa ayaw at gusto natin hindi na natin ito kayang matupad pa. -hanggang pangarap na lang ika nga.
Parang tulad sa simpleng panalangin. Madalas puro hiling na lang tayo ng hiling. Hindi na natin naiisip na sa bawat pagdarasan kailangan nandoon pa rin ang maraming bahagi tulad ng pasasalamat, pagbibigay papuri at paghingi na tawad at syempre hindi nawawala ang paghiling.
Minsan sumasama ang loob natin kapag hindi tayo napagbibigyan. Tulad ko minsan na akong nagtampo.
Pero kung tutuusin wala naman pala akong dapat ikatampo dahil ako rin pala ang gumagawa ng paraan para makamtan ito.
Siguro nagkulang lang ako sa pagsusumikap at siguro nagkulang ako sa pagtitiwala sa kanya at inspirasyon na rin.
Tulad sa isang bagay, pag sobra tayong nag expect na makukuha natin ito.. sa huli pag nabigo tayo napaka sakit tanggapin ang resulta.
Natutuhan ko noon, huwag dapat maging masyadong kampante.
Oo, dapat laging nandoon ang pag-asa pero huwag yung “sigurong*” tila ikaw na ang pinaka magaling na tayo para makuha ito.
Lagi kong sinasabi dito na hindi lahat ng pag-asa laging positibo ang dala nito, minsan ang pag-asa ay siya pang nagdadala sa’tin para maging malungkot tayo.
***
Bakit ba nauso ang salitang “sana”? -ito yung salitang lagi na ‘ting inuunay kapag may mga bagay tayong nais makuha subalit walang kasiguraduhan.
Pero sa “sanang” iyon, sinusundan ito lagi ng “pangarap” na siyang magiging daan para sa sinasabi nating “pag-asa” para makamtan.
Pero hindi lahat ng pangarap ay may katuparan, kaya ang pangarap kadalasan ay nagiging imahinasyon na lang. “imahinasyon” na nagiging katuparan para sa lahat ng ating kahilingan. “Kahilingan” na nagbibigay ng katuparan kahit sa mga katang-isip lamang.
Pero naisip mo ba yung joke kanina sa taas? Imahinasyon din iyon, pero nagagawa tayong pangitiin kahit sa simpleng paraan.
At tulad sa pangarap na mahirap makamtam na nabibigyan natin ng katuparan kahit sa di kapani-paniwalang paraan ay nagagawa nating ngumiti kahit nanaginip na gising ka lang 
Kagabi, pinanood ko ang I-Witness episode ni Sandra Aguinaldo ukol sa mga “BOY KAHOY” at gaya ng pagkakaintindi na’tin sa titulo, patungkol ito sa mga batang magkakahoy na sa murang edad ay nagbabanat na ng mga buto, hindi lang para sa sariling pangangailangan, kundi para din sa kanyang pamilya. upang matugunan ang mga dumadaing at 
