NEWSPAPER LAYOUT DESIGN


“When everyday is a deadline”

Throwback layouting muna tayo, noong panahong sinakluban ako ng napakaraming konsepto.

Galing ako sa sa isang newspaper na national circulation noon, tapos naghanap ako ng raket kasi nga ang liit ng sahod.

So, natanggap naman ako. Pareho lang naman ang trabaho magdedesign o mag-le-layout ka lang naman. Ang pinagkaiba lang. Kung sa local newspaper isa o dalawang section lang ang gagawin mo halimbawa; classified ads at special features, dito lahat ikaw!

Nakaka-proud din minsan, kasi kung iisipin mo nga naman ikaw mismo gumawa concept ng newspaper mula logo, hanggang sa front page design, commentary pages at iba pang pahina. Biruin mo ako lang gumagawa noon lahat?

Nakasurvived naman ako siguro mga 30 issues din yun bago ako nagresign. Ang dami kong pagsubok. Pero sobrang dami ko rin natutuhan.

Narito ang ilan sa mga nagawa ko:


PinoyWatchDog.com 18th Issue

 

PinoyWatchDog.com 19th Issue

PinoyWatchDog.com 21st Issue

PinoyWatchDog.com 22nd Issue

 

(DAY 125/366) UNANG LIPAD


Noong bata pa tayo sino ang hindi nangarap makalipad o makasakay ng eroplano? siguro iilan lang sa atin, lalo na doon sa mga may phobia sa matataas. Sobrang dami nating tanong noon at isa sa mga nangingibabaw na tanong ay kung paano ito nakalilipad.

Noong nag-aral na tayo madami na rin tayong napapag-aralan hinggil o ukol sa pinagmulan at teorya nito. Sige nga sample “sino ang naka-imbento ng eroplano?” (comment your answer). lels

Akala ko noon, doon na matutuldukan ang pagtatanong natin matapos daanan ang elementary hanggang kolehiyo hindi pa pala. Isa sa mga tanong ngayon e kung saan napupunta ang dumi at ihi ng tao kapag inabutan ka ng tawag ng kalangitan (etse ng) kalikasan habang naglalakbay ka sa kaulapan?

Nagsisilbi ba itong bio-fuel na derecho sa fuel tank ng eroplano para maging enerhiya? at sa sitwasyong walang mapaglandingan ang eroplano at magpaikot ikot ito sa kaitaasan ay hinding hindi na maso-short sa gasolina dahil nga sapat na ang mga naiipong alternative fuel natin sa ating mga kapantugan?

Sa ibang banda, kaya ba minsa’y sa pag-ulan ay may malalasahan tayong maalat-alat dahil sa mga nagwiwiwi sa loob ng eroplano derecho palabas? O di kaya’y sa pagdumi sa isang pasahero ay sasabit na lang ito sa isa sa mga ulap? At dahil sa duming iyon ay nagkakaroon ng mistulang pataba ang isang ulap na nagiging sanhi upang mabuo ang nagbabanyang sigwa na tinatawag nating -kalamidad?

At sa sitwasyong patuloy na nga ang pagdagsa ng mga nagdadaang eroplano, patuloy din ang pagdagdag ng mga pupu na naiimpak sa mga kaulapan kaya naman ito’y bumibigat  at nahuhulog na lang? Salamat na lang at nagiging mistulang malinis na katya ang ating mga kaulapan kaya hindi ganoon kadumi at kabaho ang ulan.

Ahh basta! ang alam ko lang pangarap ko talagang makasakay ng eroplano. period.

Taon-taon sa pagpasok ng bagong buwan, nagsusulat talaga ako ng mga pangarap kong gustong matupad. Mahirap man matupad pero alam kong posible. Isa na nga dito ang makasakay ng eroplano kahit hindi ako alam kung saan.

Nitong Nobyempre, mapalad ko itong naisakatuparan at isa na nga ito sa hindi ko malilimutan 🙂

Salamat na lang sa tulong ng mga kaibigan kong blogger na naging daan para maisakatuparan ito.

Ika-apat ng nobyembre noon, wala pang tulog. Hindi dahil sa nag-aadik ako kundi dahil sa sobrang sabik at takot na baka maiwanan ng eroplano. Ayaw kong maiwanan no! isa ito sa highlights ng mga pangarap ko.

Maaga naman kaming nakarating sa NAIA 3 ni Kurog pero mas maaga sila Cuteberl, Xander, Kumagcow, Mark at Bino. Ay mali! mas maaga pala si Ro Anne lels.

Sa kasagsagan ng paghihintay sa pagtawag ng flight namin, nakaramdam ako ng tila pag-uudyok ng kubeta. Hindi na ako nagdalawang isip magpunta sa palikuran ng Airport (bago daw e). Pagpasok ko sa kubeta malinis naman at malalaki ang cubicle.. ibig sabihin malake din ang inidoro.. kala ko nga hindi magkakasya puwet ko.. sakto naman. lels. Tatagalan ko pa sana kaso yun  nga baka maiwanan ako ng eroplano.. Syempre nag flush ako.. nagulat ako kasi akala ko kasama ako sa mapa-flush sa lakas na current nito. lels.

Paglabas ko sa CR patay malisha ako,  kunwari nagwiwi lang pero ang totoo naglabas ako ng sama ng loob doon.

Nang biglang may tumawag sakin…

“otep..! otep..!” gulat much ako, kala ko umabot  na sa loob ng CR na paliparan ang kasikatan ko.

si Mark lang pala hindi ko namalayan katabi ko lang pala na nanalamin.. tatanungin ko sana.

“tumae ka din?” hahaha lels. hindi ko na pinagpatuloy kakahiya.

Mabilis na tumakbo ang oras at hindi ko namalayan na nasa loob na ako ng eroplano. Para akong nananaginip ng gising noong mga oras na ‘yon. (Ganoon ka OA! Promise).

Dahil sabay kami dumating ni Kurog malamang magkatabi kami sa eroplano.. tatandaan ko Seat No. 21-D ako, sya naman Seat No. 21-E.. Medyo kinabahan ako ng konte kasi baka ito na ang una’t huling sakay ko :'(..  21 din kasi ang birthday ko.. (lam mo yun… parang… 21 tapos.. 21 bday ko konek naman di ba? lels)

syempre picture-picture kahit pinapapatay na yung mga cellphones.. Akala ko nga may sasayaw din tulad sa mga balita, e sa Cebu Pacific lang pala yun.

Ang daming sinasabi sa eroplano di ko nakabisado.. isa lang natandaan ko sabi:

“Bawal maglaro ng eroplano sa loob ng eroplano” natawa ako syempre.. yung iba hindi parang KJ lang, nakakatawa kaya yun.

Ayun. pamahiin pala yun sa mga eroplano para maging soft din ang paglalakbay.. Imaginin nyo na lang yung eroplanong pinapalipad sa kamay ‘di ba sobrang wavy? ayun sana napaliwanag ko. hahaha.

Akala ko noong mga oras iyon… umaandar na ang eroplano at  lumilipad na kami. Hindi pa pala nasa kalupaan pa pala kami.. nahihilo na nga ako sa kakalakad ng eroplano.

“wala na bang ibibilis ‘to?” sabi ko. Mga men! bumubwelo lang pala!.. noong malayo na ang nararating namin.. maya-maya nag announce na yung  piloto.

Sabi…. ahh…  (hindi ko kabisado english e..) Basta pagkakaintindi ko ready to take-off na.

Kinabahan ako mag pre! pakiramdam ko pumapantay itlog ko kasabay ng pagkaipit nito sa dalawang hita ko. napapahawak ako sa hawakan ng upuan. Hindi ko alam kung ipipikit o didikit ko ang mga mata ko sa hindi ko matanaw-tanaw na labas ng bintana..

Kasabay ng medyo may kadilimang ilaw sa eroplano natanaw ko ang linawag sa labas!

“Men! This is it! I’m Flying! I can’t believe i Can fly!!!” -yun nagsisigaw sa isip ko yan habang damang dama kong umaangat kami ng wagas wagasan..

Nahimasmasan naman ako noong medyo panatag na ang eroplano kaso nawiwi yata ‘ko.. Namamaluktot ako kasi pakiramdam ko anytime puputok na pantog ko.. e bawal pa daw magtanggal ng sinturong pangkaligtasan o seat belt.. Sabi ko “isang oras lang naman ‘to, kaya mo yan otep!! 

Wala sa intensyon kong gumamit ng palikuran ng eroplano habang umaandar ito pero hindi ko na kaya. Kaya noong puwede ng tumayo ayun takbo agad sa dulo ng eroplano.

Nakaraos naman ako. Kaso mas leveling pala ang ang flush dito kamuntikan na akong higupin palabas ng eroplano.

Sobrang saya ko dahil nakaranas ako mag wiwi sa loob ng eroplano. Pero hindi ko nasagot ang tanong kung saan ba napupunta ang dumi ng isang taong tulad ko?

Ganoon pa man, ako’y umaasa na maging magandang bahagi ito ng nasa ibaba.

Nabitin ako sa biyahe! kasabay ng nagluluga kong pandinig!

Men! alam mo bang halos ma-dehydrate ako kakalunok ng sarili kong laway pero hindi pa rin mawala-wala ang barado kong tenga.

Heksayted kaming bumababa. Ay! ako lang pala.. gusto kong maglulundag at mag planking sa airport kaso baka nga magulungan ako! Ang sarap ng pakiramdam dahil sa unang pagkakataon bukod sa nakalipad ako e nakalabas ako ng Luzon!

hindi pa ako nakapunta sa ibang airport pero ang Airport ng Iloilo ay sadyang napaka linis! at napakaganda kumpara sa NAIA!

Sana marami pa akong masakyan ng eroplano kasabay ng mga bagong pangarap na nais kong marating 🙂

12/11/2011

(DAY 123/366) TAGUAN SA EYEBALL


Saganang akin, ang pakikipag date ay maituturing kong isang libangan at pagsusunog ng oras sa kapaki-pakinabang na pagkakataon. Dahil kahit sabihin mong pang mukha paa ang kikitain mo ay tiyak na may matutuhan ka naman sa kanya. O sa masaklat na katotohanan, ang pakikipag date ay maituturing din na isang pagkakataon na maglulustay ka ng pera, lalo na sa aming mga kalalakihan. Maliban na lang kung sabaw ang makakadate mo, na kahit maubos ang cash mo mula sa ATM o kahit pa mabaon ka sa utang dahil sa credit card mo ay ayos lang.

Bakit ko nga ba ito naikukwento? Kamakailan kasi, nagawa kong makipag EB (eyeball) hindi SEB (sexeye ball) ha. Bad yun.

At dahil nagkataon lang na nagtext s’ya at nagkataon ding nasa SM Manila ako, at wala namang magawa. Nakuha ko s’yang papuntahin doon.

FYI, hindi ko pa s’ya nakikita I mean, kahit sa picture sa internet ay hindi ko s’ya naa-aninag. In short, wala pa talaga akong idea sa pagmumukha n’ya. Isa pa kailan lang naman s’ya nagtext sa’kin. Nakuha n’ya daw number ko kung saan.

“expect the unexpected” – ‘yan na lang ang lagi kong sinasabi.

At makipag-meet nga ako, iniisip ko na lang na luklukan ng kapangitan ang makikita ko.. yung tipong “s’ya na ang pinaka-pangit na nilalang makikilala ko ever!” Para hindi na ko magpantasya ng kung anu-ano.

Kaya kahit maging sino man s’ya, ay kakausapin ko pa rin s’ya kahit mukha pa s’yang talampakan.

BTW, medyo matagal din akong naghintay, dahil maliligo pa daw s’ya.

Ako naman itong si walang magawa kaya hintay talaga ako.

Noong nandun na daw s’ya, sinabi ko ang suot ko. Naka  blue t-shirt na naka skinny jeans at tsinelas.

s’yempre tinanong ko din s’ya. pero ayaw sabihin kung ano suot n’ya kahit nakailang ulit na akong tanong.. sa sobrang inis ko, nagawa kong umalis sa puwesto. Hindi naman sa pagtatago ang ginawa ko, pero ganoon na nga ang ginawa ko. Nyahahahah 😀

Muli s’yang nagtext at tinatanong kung saan daw ako dahil hindi n’ya daw ako makita.

Nasusulyapan ko pa rin naman ang puwesto ko kung saan doon kami magtatagpo pero wala naman akong nakikita doon. Siguro naasar din kaya pumasok na lang daw s’ya sa odyssey.

Sabi ko ako na lang pupunta doon.

Aba, luklukan ng adik yung babaitang yun dahil wala pa rin akong makita. Akala naman n’ya maiisahan n’ya ko, kaya muli akong nagtago.

sa sobrang tagal naming naggagaguhan nagtataguan. Sinabi n’ya na rin sa wakas ang suot n’ya. -naka-brown daw s’ya.

Hmmmm. may natanaw naman akong mga tao, pero ni isa sa kanina ay walang  naka-brown..

Naramdaman kong ginagago tinataguan na ako nito, at mukhang gusto n’ya muna ako makita kung gaano ako ka-guwapo.. amp. ka cute lang pala. hehehe bago s’ya magpakita.

Ayun. naisip ko na lang na tawagan s’ya at sa oras na may mag-angat ng phone ibig sabihin s’ya na yun.

Nag-ring!… at ang tagal bago sagutin.  may nakita akong palingon lingon na tao pero hindi ko iniisip na s’ya yun. Isa pa hindi s’ya naka brown.

Tae na nagulat ako sa nakita ko na s’ya ang sumagot ng phone.

Hindi ko naisip na s’ya pala yun Luklukan ng kasinungalingan.

Hindi po s’ya naka Brown at mas lalong hindi siya tao.

Amp. baka sabihin n’yo napaka judgmental ko. Pero ganun talaga ako sa mga sinungaling na tao. Asar!!

Dahil sa taranta na makita n’ya ‘ko.. agad-agad akong naglakad paalis dun at baka makita n’ya ako.

Haaaaayyy.. Aral na lang siguro ito, hindi para sa’kin kundi sa mga taong mahilig magtago at magsinungaling.

‘buti nga sa kanya (belat) 😛 dahil nag-aksaya s’ya ng oras na makita ako pero hindi n’ya ako nakita.

Nakakagutom ang mga oras na’yun, kung di s’ya nag inarte edi sana nakain ko s’ya (este) nagkainan kami (este uli) kumain sana kami at nailibre ko s’ya. Nyahahahahaha.

Isa na rin siguro sa dahilan kung bakit ako nakikipag meet ay upang matupad ang pangarap kong makakilala ng isang taong mamahalin ako bilang isang tunay na kaibigan.

Pero sa ngayon, habang may mga taong maiilap at ubod ng kasinungalingan ay malabo ko pa rin iyong matupad.

Mabuti pa ang mga kaibigan ko dito sa blog (ikaw iyon) hindi ko man nakikita alam ko at nararamdam kong tunay sila.

Dahil sa pangyayaring iyon, naniniwalan akong: ang pakikipagkaibigan ay hindi lang sa personal nagaganap. Sapat na sa’kin ang nararamdaman ko s’ya kahit sa mga simpleng letra lang. 😀

RAMADAN MUBARAK 2020 DESIGNS


Una sa lahat, alamin muna natin kung ano ang Ramadan para sa mga kapatid nating muslim.

Ang Buwan ng Ramadan ay ang hindi pagkain ng mga muslim mula sa bukang liwayway hanggang sa paglubog ng araw. Ang paniniwalang ito ay naaayon sa banal na Quran na inihayag kay Propeta Muhammad sa huling gabi ng Sampung Ramadan.

Narito ang ilan sa design quotes na ginawa ko.

1 ramadan quotes
” The best charity is that given in Ramadan” – Tirmidh
1 ramadan quotes
“When you fast, all your senses- Eyes, Ears, Tongues, Hands and feets must fast with you” – Imam Jafar as-sadia
1 ramadan quotes
“O Allah, allow us to witness Ramadan, benefit from it, use it to ear Your pleasure and mercy, and emancipation from the Fire”. – Dr. Bilal Philips
1 ramadan quotes
“Dua of a fasting person is accepted” – Sahih Sukhari
1 ramadan quotes
“Don’t make it such that we only become good in Ramadan. Remain good & steadfast throughout the blessed month & beyond. Quit the old habits” – Mufti Ismail Menk
1 ramadan quotes
“Friday is the balance of the week, Ramadan is the balance year and Hajj is the balance of the life Ibn Qayyim”. (rh) Zal-Al-Maad:1/398)
1 ramadan quotes
“Ramadanm the month when you gradually realize it is not the devil it is you”
1 ramadan quotes
“Ramadan is the best chance ti ask Allah for forgiveness. Thank him for his blessings and for keeping you alive till this moment.”
1 ramadan quotes
“Ramadan is the best chance to ask Allah for forgiveness. Thank him for his blessings and for keeping you alive till this moment.”
1 ramadan quotes
“Ramadan is the best chance to ask Allah for forgiveness. Thank him for his blessings and for keeping you alive till this moment.”
1 ramadan quotes
“The best charity is that given in Ramadan.” – Tirmidh
1 ramadan quotes
“We should not neglect the value of prayer and fasting during Ramadan.”
1 ramadan quotes
“Do not be a servant of Ramadan. Be a servant of Allah. Be consistent.”
1 ramadan quotes
“I hope that the holy month of Ramadan, and endowed with the grace of God and many precious moments.”
1 ramadan quotes
“May your Ramadaan be blessed (Ramadaan Mubarak) and May Allah accept your good deeds as sincerely done for Him (Tagabbal Allaahu minnaa wa minkum).
1 ramadan quotes
“Ramadan is the best chance to ask Allah for forgivebess. Thank him for his blessing and for keeping you alive till this moment.”
1 ramadan quotes
May your Ramadaan be blessed (Ramadaan Mubarak) and May Allah accept your good deeds as sincerely done for Him (Taqabbal Allaahu minnaa wa munkum). – Dr. Bilal Philips
1 ramadan quotes
“Islam is a message of truth. We are not here in this country to be accepted, we are here to be respected.” -Unknown
1 ramadan quotes
“I look back and half of Ramadan is over in the blink of an eye. Before I knaow I will be saying that about my entire life.” – Nouman Ali Khan
1 ramadan quotes
“The lord you worship in Ramadan is the same lord you tuen away from in all the other months. – Sheikh Abu abdisilam
1 ramadan quotes
“Ramadan Mubarak – May this Ramadan be successful for all of us and provide us with good health and wealth.”
1 ramadan quotes
“Dear ALLAH, please accept our fasts in this beautiful Ramadan.” -Quran Explorer

Ambisyoso Lang Talaga

%d bloggers like this: