FROM BLOGGING TO VLOGGING


Annyeonghaseyo!

Hi everyone, this is my first Vlog entitled “From Blogging to Vlogging”. (magkaiba yun ha)

First thing first, shout out muna tayo kay Mark Joseph Magno. “Hi Mac, Happy birthday!” S’ya nag-influensya sa’kin para gumawa ng vlog ngayon. Isa din s’yang graphic artist tulad ko na nakatrabaho noon pero masyado syang gwapo hindi tulad ko.. “Pautang Mac!” hahaha

Well, ilang taon na rin akong nagbabablog.. hindi naman sa pagyayabang pero minsan na rin tayo biglang blogger’s choice, (lahat yun flying voters kaya nanalo tayo! hahaha) kaya namimiss ko na rin dati kong mga blogger friends “Miss you guys!”

Pero.., ano ba topic ang blog at bakit ba ako nagbabablog? Kasi ganito ‘yun, noon pa man gusto ko na maging reporter, gusto ko mag sulat, gusto ko mag adventure, syempre gusto ko din sumikat. Kaso ayaw talaga pumayag ng panahon. Bumagsak ako sa entrance exam ng PUP pero eventually nakapasok naman ako sa Open University sa course na Broadcast Communication pero nag conflict sa schedule ko, ayun di ko rin natapos -nganga! 😛

Kaya kumuha na lang ako uli ng MassComm sa City College of Manila (CCM) na ngayon  ay Universidad de Manila (UDM) ayun di ko rin natapos. 😦 Parang… kung iisipin kung di talaga para sayo ang isang bagay, hindi talaga para sa iyo yung kurso na yun.

Ganoon pa man, masaya naman akong nakatapos ng isang course sa TUP Manila sa course na Graphic Arts and Printing Technology. At malaking pasasalamat ako kasi yung course ko ay connected pa rin naman sa Media dahil sa newspaper ako nakapag trabaho bilang layout artist.

Umay na umay na ako sa mga nagbabagang balita sa araw-araw kasi nga sa news nga ako nagwo-work. So anong pinaglalaban ko ngayon? 😀 Gusto ko lang sabihin  na kahit hindi natin natupad mga pangarap natin, ay libre pa rin ang mangarap na s’yang naging titulo ng blog ko.

Sabi ko nga hindi ko man natupad ang pangarap ko, nagagawa ko naman syang tuparin sa mga sanaysay, tula at mga kwento ko. Kaya para sa lahat…

“Libre Lang Mangarap!”

-oOo-

 

KUNG BAKIT MAHIRAP MAKAHANAP NG BAGONG TRABAHO


Job seeker ang lolo nyo ngayon. Nakailang apply na rin ako sa online job sites tulad ng Jobstreet at Jobsdb para makahanap ng bagong trabaho. Mayroon namang nag-rerespond, meron ding online exam pero after nun di na nag respond, siguro dahil na-late ako ng pasa. Meron ding personal… at ito ngang huli kong sinubukang applyan.., lakas-loob kong hinalubog ang kamaynilaan para mapuntahan kung saang lungga ba matatagpuan ang kumpanya na ito….. ang street…. Corrigedor, Sta Mesa, Manila.

Sabi ko magtataxi na lang ako para hindi ako maligaw. Akala ko naman alam ng taxi driver basta sinakay n’ya lang ako tapos hanggang Pureza na lang daw sya, hindi nya daw alam yung street na yun. Wala na kong nagawa kundi bumaba at muling sumakay ng panibagong taxi. Nagpaikot-ikot kami at nagtanong wala talaga. Hanggang bumaba na lang ako at nagtanong sa mga pedicab drivers. Pero wala talaga. 10:00 ng umaga ang interview ko pero tanghali na naghahanap pa rin ako. Umiikot na utak ko sa pagod at gutom kakalakad at kakatanong pero hindi ko pa rin mahanap yung location. nag DOH (department of help) na rin ako sa mga kaibigan ko pero sa kamalasmalasan na lowbat naman cellphone ko.

Sa Huli, nag give-up na ko. nakapag text naman ako sa employeer ko na “I can’t able to come na, kasi ‘di ko talaga marelocate yung location n’yo” ayun di na nag-reply.

Pagod na pagod akong umuwi. Nalagasan na ako ng pera, napagod pa! Kaya kayo pahalagahan n’yo kung anong trabaho meorn kayo ngayon. Mahirap makahanap ng bagong trabaho. Job hunting palang ‘tong ginagawa ko, paano pa kaya sa actual?

Nakakatawa lang, dati tatlo-tatlo trabaho ko, isang regular job dalawang sidelines tapos may mga raket pa tapos ngayon kahit isa nganga. hahaha. Ang buhay nga naman.

Ang dami kong investments lahat yun nawala! Iba pa yung invenstment na pagmamahal na nilaan ko kay ex. Ewan ko ba bakit sya lagi kong sinisisi sa kinahinatnan ng buhay ko ngayon. hahaha (hindi pa rin maka move on) 😛

Alam kong may plan pa rin sa’kin ang Diyos n’yo, sa sobrang pagmamahal nya sa’kin pinapahirapan nya ako ng husto para matuto ako. Kaya sa mga may mabuting loob na gustong tumulong bukas-palad po akong tatanggap ng pautang hahahahaha. lol. 😛

Marami pa akong inaaplyan, sana matawagan ako uli. At sisiguraduhin kong marerelocate ko ang lugar na iyon!

Wala namang madaling trabaho, lahat naman pinaghihirapan. ‘Yun nga lang ang hirap maghintay sana may dumating bago mag pasko.

Sa huli, alam kong may patutunguhan din lahat ng pagtityaga at paghahanap natin ng ikauunlad natin habang nabubuhay sa mundo. Salamat sa mga kaibigan ko at sa inspirasyon ko para magpatuloy sa buhay.

Kaya ko ‘to!

#Mema #MemakwentoLang

ANG PWET NI KIT THOMPSON


BELLE DOULEUR”
Star on Facebook 3.1 Star on Facebook 3.1 Star on Facebook 3.1 Star on Facebook 3.1 Star on Facebook 3.1

Matagal-tagal na rin akong hindi nakakapanood ng sine. Naaalala ko pa na sobrang fanatic ‘ko ng Cinemalaya, na sa mismong CCP pa talaga ako nanonood. Bukod kasi sa pagiging artistic ko, mahilig din ako sa kadramahan. In short., maarte talaga ako! Kaunting tama lang sa puso —iyak. Yung tipong kahit hindi naman kayo, iniiyakan mo. hahaha. #Hopia. Sadyang marami lang talaga akong pinanghuhugutan.

Naikwento ko na ito sa facebook ko, na awol ako sa work! Akala ko kasi 6:00 pm pa lang, 10:00 pm ang duty ko. 6:00 am palang pala! takang-taka ako bakit ang liwanag pa. In short, hindi ako nakapasok sa opisina! Wala na kong nagawa kundi maglibot at maghintay sa pagbubukas ng SM sa Manila. Dahil nga sa wala akong magawa, na hook ako sa “Belle Douleur” exciting ang title kasi hindi ko maintindihan hahaha.

A Beautiful Pain- Yun pala ibig sabihin nun. Hindi ito pang-i-spoil ha, pero hook na hook talaga ako! intense! ika nga. may mga ganoong scene na hindi ko inaakalang makikita. Inggit na inggit ako sa pwet ni Kit Thompson, mas pogi pa ang p’wet n’ya kaysa sa pagmumukha ko. hahaha.

Hindi ko alam kung paano ko ito iku-kwento, pero tungkol ito sa babaeng mas may edad kaysa sa lalake. Tingin n’yo magwowork ang ganitong relationship!?

Ibang-iba ito sa mga tipikal na love stories na puro pabebe at mga hugot na puro kababawan. Tungkol ito sa totoong realidad (totoo na, realidad pa! haha) Basta, tungkol ito sa mga katotohanang pagmahal mo, kahit anong sakit, hahayaan mo itong bitawan para sa mahal mo. Matututo kang magpalaya dahil mahal mo yung tao at magiging masaya ka para sa kanya. Hindi tayo perpektong tao. Marami tayong pwedeng ibigay sa mga mahal natin, at may mga bagay din na hindi natin kayang ibigay kahit mag-circus at mag-ta-tumbling pa tayo!

Napaisip tuloy ako, sa mga panahon na ‘to, dapat natututo na kong magpalaya sa puso ko, pero bakit puro galit pa rin ako? Ang lungkot lang. Wala kasing naiwang beautiful pain sakin. Lahat puro sakit! at pisikal na sakit pa mismo! Biruin n’yo nawalan pa ko sa katinuan!? Hahaha! Sadyang nakakasira lang ng isip ang pag-ibig!

Sa huli, naniniwala akong may hatid na kagandahan ang lahat ng masasakit na napagdadaanan natin. Malay natin, kaya pala hindi sa atin ibinibigay ang mga ginugusto natin kasi may mga bagay palang mas gugustuhin natin sa hinaharap.

Para sa mga single, libre pa rin ang mangarap!

TRAILER

UMI-EFFECT DIN PALA ANG PAGPAPARINIG!


Naging maguluhan, I mean makahulugan ang nakaraang linggo sa akin. Hindi ko alam pero… para akong nag-around the world para kitain ang pinaka-mamahal kong mga kaibigan na may kanya-kanya na ring buhay ngayon. Dumating pa ako sa punto na akala ko iisang tao lang ang dalawang taong kausap ko. Mabuti na lang magkaiba sila ng oras hahaha.

Tila hindi kami maubusan ng kuwento habang ako nama’y paulit-ulit na kinukwento ang mga kaganapan ko sa buhay.

SI TANTAN AT ANG KANYANG JUNAKIS

67521121_2324696561124611_191310011006189568_n
Otep, Chachi and Tantan

Wala pang anak ‘tong si tantan kilala ko na ‘to. Ito ang takbuhan ko kapag nauubusan na ko na budget hahahaha. Sobrang namiss ko ‘to. Ngayon may Junakis ns s’ya na inaanak ko daw. Saka na ko babawi sa Debut mo. hahaha. Mahirap ninong mo eh!

SI ROBIE: ANG TEXTMATE NI MAMA

67568421_434489477281140_5523412523446960128_n
Robie and Otep

Hindi ko alam kung ano pinag-uusapan nila, pero laging bukang bibig sakin ‘to ni Mama. Feeling ko bina-backstab nila kong dalawa hahaha. 😀

Si Robie ay naging classmate ko nung kumukuha ako ng Technical Education course sa TUP Manila. Proud ako sa ka-batch ko kasi nakapasa sila lahat. (Kasi last batch na daw yun kaya pinasa silang lahat hahaha lol.) 😛

SI JASON HAMSTER: ANG TAKBUHAN

67604244_801011896967639_8521181292396544000_n
Otep and Jason Hamster

Si Jason Hamster – sikat na blogger, inamag na ng panahon ang pagkakaibigan namin nito. Feeling ko nga kami ang pioneer ng mga wordpress bloggers sa sobrang tagal na namin magkakilala hahaha.. sayang hindi na active yung mga peeps blogger namin. Namimiss ko na rin sila 😦

Ang tanging masasabi ko lang.., ang tunay na kaibigan – nagpapautang! Thank you boss sa pagbabahagi ng yaman hahahaha.

SI LESTER: LAKAS NG TAMA!

67677132_908248929509718_5717451676932112384_n
Lester and Otep

Sa lahat ng nakilala kong tao, ito yung hindi ko ma psycho ang pag-uugali. Galante ‘to taong to. Pero mabilis din mag mind changing. Nakakabadtrip! May sense naman kausap, yun nga lang madalas hindi ko talaga masense mga iniisip nya hahaha. Ganun naman ang mga kaibigan kanya-kanyang attitude lang yan. Nacha-challenge ako sa taong ito. Salamat sa oras!

ANG WALONG MANLALAKBAY, BAKIT NAGING LIMA NA LANG!? LOL 😛

67567876_2550991758286843_6792695000023957504_n
Renz, Bern, Joan, Norven & Otep

Sa wakas! Matapos ang mahabang panahon, muli na naman kami nagkita-kita. May mga nakakagulat nga lang na mga kaganapan na hindi ko inaasahang malaman. Well, ganun talaga ang buhay hindi natin maiiba ang nakasulat sa kanya-kanya nating tadhana. Kaya natin yan!

Namiss ko kayo mga baktol! Asensado na tayo! dati Starbucks lang tayo ngayon ibang coffee shops na!

Maraming salamat mga baktol! Kahit tatlong beses ko na napanood ang “Hello, I love you, Goodbye” hahaha

Walang forever! LOL.

Salamat mga baktol! sa susunod uli!

Ito ang patunay na tuluyan na nga akong nilubayan ng sakit ko dahil nameet ko na kayong lahat, sa mga hindi ko pa namimeet next na kayo 😀

Namiss ko kayo!! ❤

HINDI PA PALA TAPOS ANG LABAN!


Masaya kong ibinalita sa inyo noon na muli na kong nakabalik sa opisina. Hindi sya madali Kung tutuusin, ilang oras din kasi ang binabyahe ko sa araw-araw, at lahat na ng alternatibo kong pwedeng sakyan sinubukan ko na para mabawasan ang pananalagi ko sa kalsada. Wala! Ganun talaga. Mahal ko ang trabaho ko, ang hirap pakawalan pero nahihirapan na talaga ako sa estado ko ngayon.

Kahapon, naulit na naman ang mga sandaling kinakatakutan ko. Muli nanaman akong nag “seizure” o nawalan ng malay sa loob ng bus habang papauwi ako sa cavite mula sa opisina. Hindi ko na matandaan ang mga kaganapan. Nagising na lang ako ng naka upo sa wheelchair habang naka destrose. Awang-awa ako sa sarili ko. Mag-isa. Tulala. Habang tinatanong ako ng mga nurse na hindi ko naman alam kung ano ang isasagot ko. Masyado akong lutang noong mga oras na ‘yun. Tanging nararamdaman ko ay may sugat na naman ako sa dila. Hindi ko malaman bakit nasa ganito na naman akong senaryo. Salamat sa mga may mabubuting loob tulad ng kundoktor at driver ng bus na nasakyan ko. Sila ang nagdala sakin sa Ospital ng Muntinlupa. Sana makita ko sila uli sa susunod para personal na pasalamatan.

Pinapa-confined ako ng ospital pero dahil public hospital nga… Kama nga wala, kwarto pa kaya? Kaya napilitan na lang kaming umuwi sa bahay at dito na lang magpahinga.

Malungkot na naman lolo n’yo. Feeling worthless na naman ako. Tutunganga na naman ako nito. Sira na naman ang mga plano ko. Kaya kayo alagaan nyo Ang mga sarili n’yo. Hirap ng ganito. Higit sa lahat ang maging mabuti din kayo sa kapwa n’yo.

Bahala na si batman.

Ambisyoso Lang Talaga

%d bloggers like this: