Mga Imbak na Marka: Taklang manenok

HAYAHAY TRIP SA MT PUNDAQUIT + ANAWANGIN COVE 2017 @ 1.5K (MAY SUKLI PA)


mt pundaquit
Elevation: 464 masl | Trail: Brgy. Pundaquit, San Antonio, Zambales | Diffiiculty: 3/9

Kung naghahanap ka ng Adventure na may kasamang hayahay trip o tipong matapos mapagod sa pag akyat ng bundok ay tamang pahinga naman sa isang dagat ang gusto n’yong ma-feel, tamang-tama sa inyo ang Mt. Pundaquit + Anawangin Cove (over night) sa Zambales sa budget na Php 1,500 (may sukli pa).

Bago ang kwento narito ang details ng naging damage:

BUDGET:
P 207.00 – Bus Manila to Olongapo
P 260.00 – Bus San Antonio to Manila
P 044.00 – Olongapo to San Antonio – PhP44 (ordinary bus)
P 060.00 – Tricycle to Brgy Pundaquit, Purok 2 (vice versa)- Php30-35 per head
P 020.00 – Environmental Fee (Municipal Hall)
P 650.00 – Package Per Head
Inclusive of:

  • Boat (back and fort)
  • Uling
  • Bonfire
  • Tent (2)
  • Guide
  • Cooler with Ice
  • Entrance Fee Anawangin
  • Drinking Water (1 Container)
  • Utencils and Cookware
  • Option trip to Camara Island (depende kung malakas ang alon)

P 1,241.00 = Total (food not included, iba-iba naman kasi tayo ng kinakain/ pwede pang sharing)

— oOo —

IMG_6005

SAN ANTONIO, ZAMBALES — Summer na! Sigurado akong madami sa inyo ang naghahanap na ng mapupuntahan. At sigurado din akong isa sa mga criteria n’yo bukod sa accesible ito, kinukunsidera n’yo rin ang budget pati na rin syempre ang dagsa ng tao sa lugar.

Ang totoo, isa sa option kong puntahan sana ay ang Layag-layag beach at Masasa beach sa Batangas pero kung makikita n’yo ang mga post sa FB tulad sa DIY Group, sobrang dami na ng tao na dumadagsa doon. Nakakatamad tuloy puntahan na parang hindi ka na rin makakapag relax ng maayos kung itutuloy mo.

Kaya naman kahit nakapunta na ako sa Zambales mas napili ko na lang na magbalik dito.

Madaming tao!? walang problema dahil nakaparaming Cove dito mamimili ka na lang at di ka mauubusan ng pwesto. Pwede kang mag-Anawangin Cove, mag-Talisayen Cove at mag-Nagsasa Cove. Syempre mas malayo mas tataas ang presyo, pero mas malayo mas kaunti ang tao.

Pero kung bundok + dagat talaga ang hanap nyo tulad din ng hanap ko saktong-sakto talaga ang Mt. Pundaquit + Anawangin Cove.

PAANO PUMUNTA?:
Option 1 (one way) : Victory Liner Cubao/Caloocan San Antonio, Zambales (bound Iba/Sta Cruz, Zambales) ➠ Trike from San Antonio to Brgy Pundaquit, Purok 2 (bakery)

Note:
First trip from Victory Cubao: 5:00 am.
Last trip from Victory Cubao: 11:55 pm

Option 2 (via Olongapo City) : Victory Liner Cubao/Caloocan Olongapo CitySan Antonio, Zambales (bound Iba/Sta Cruz, Zambales)  Trike from San Antonio to Brgy Pundaquit, Purok 2 (bakery)

Note:
First trip From Victory Cubao: 3:00 am

ITINERARY:

DAY 1
11:55 – ETD Manila to San Antonio via Victory Liner Cubao
04:00 – ETA San Antonio, Zambales (pay 20 pesos for environmental fee @ waiting shed, Municipal hall). Take trike to Purok 2, Pundaquit
04:15 – ETA, Purok 2, Meet ate Shella and guide. Final Preparation. (comment for contact of ate Shella)
05:00 – Start Trek to Summit
07:00 – ETA to Summit
07:30 – Start Trek to Anawangin Cove from Summit
09:30 – ETA to Anawangin Cove.
10:00 – onward: Open time 😀 lol

DAY 2
05:30 – Wake up call (kung gusto nyo mag sun rise watching sa isa sa mga peak dun mababa lang naman)
06:00 – onward: open time
13:00 – break tent, preparation for side trip to Camara Island (Optional, pag malakas ang alon kawawa naman)
14:00 – Waiting for the Boat. ETD Anawangin Cove to Camara Island
14:30 – ETA Camara Island.
15:00 – ETD Camara Island to Ate Shella’s house
15:30 – ETA Ate Shella House. (take shower. Tabo pala) 15 pesos
16:00 – ETD San Atonio to Olongapo/Manila
22:00 – ETA Manila

Mula Victory Liner Cubao nag-option 2 na lang kami dahil hindi na namin mahihintay ang 3:00 am first trip bound to Iba, Zambales. ganun din naman yun, lahat naman ng bus dadaan ng Olongapo City. Mula sa Olongapo City, sumakay kami ng Iba/Sta Cruz na bus. Marami namang bumababa sa San Atonio kaya di kayo lalagpas.

Sa waiting shed mismo kayo ibababa. Nag-aabang na agad doon ang mga tauhan ng City hall para maningil ng 20 pesos environmental fee. Bibigyan naman kayo ng ticket na ipapakita/ibibigay bago makapasok sa Brgy. Pundaquit. Kung doon naman kayo sasakay ng trike, doon na rin kayo mag la-log-in.

Kung may sundo naman kayo, bago na kayo pumasok ng Brgy Pundaquit (parang check point) magbabayad ng 20 pesos para environmental fee, doon na rin kayo magla-log-in.

At dahil 7:00 am na kami nakarating doon matapos makuha ang 3:00 am trip to Olongapo City. 8:00 am na kami nakapag simulang umakyat.

Umaga palang napakainit na! Kaya mainam kung magsisimula kayo ng medyo maaga. Maganda ding makita ang sun rise sa bundok.

Sa trail makakakita kayo ng ganitong halaman.

Maraming katagawan sa uri ng halaman ito: Dulce Kurumbot, Kulangut-kulangutan, Pagkaing Ahas, Bukot-bukot, Taklang manenok at Pusa-pusa. Hindi ko alam sino ang nagsasabi ng totoo. haha

Kinakain daw iyan. Pero hindi ko na tinikman kasi mahina sikmura ko sa mga bagong pagkain. Sabi naman ng mga kasama ko, matamis daw sya! K.

Easy trek lang ang Mt. Pundaquit na may taas na 464 masl kayang-kaya ng begginer na tulad ko. 😀

Madali man, pahihirapan din kayo ng init dahil 95% open trail ito, ibig sabihin bibihira lang ang puno. Ganoon pa man, sulit-na-sulit ang trail.

Mabuti na lang may payong ako. 😛

Hindi ko ugaling magmadali sa trail, lalo na’t wala naman kaming hinahabol na oras. Hindi mo ma-appreciate ang ganito kagandang lugar kung hindi mo titigilan.

Sabi ng guide namin, “Swimming pool” daw tawag dito – mga naipong tubig sa ilog na nagmistulang lawa. Marahil gawa ng summer o mainit na panahon  kaya halos di na dumadaloy ang mga tubig dito. Ganoon pa man napakalinaw pa rin ng tubig!

Sa tulad naming nagsimula noong tirik na ang araw, hindi talaga maiwasan ang huminto ng huminto. Maiman na yun kaysa ma-stroke kami sa ganito kainit na panahon.

Sulit naman ang lahat, lalo na kung nasa sa summit ka na, nakakapanabik bumaba kapag natatanaw mo na ang dagat at puting buhangin nito.

Natatangi ang bundok ng Pundaquit dahil pagkababa na pagkababa mo, mismong Anawangin Cove na agad ang babagsakan mo. Hindi tulad sa ibang bundok na pagkababa mo ay hahanap pa kayo ng side trip.

Agad naming kinuha ang gamit sa bangka na pinasabay namin para hindi na namin dalhin sa bundok. Lumaklak ng coke at halo-halo bilang reward sa sarili namin. Nagtayo ng tent, naghanda ng makakain at nagduyan.

May nabibiling mga duyan doon sa halagang 100-150 pesos, pero mainam pa rin kung may dala ka. Haaaaaaaaaaaay.. ang sarap lang mag duyan.

Hayahay ang sumunod na kwento. Ang sarap magpahinga matapos ang nakakapagod na pag-akyat ng bundok. Tandaan: Mas masarap magpahinga pag pagod na pagod ka. Kaya kung pupunta ka rin naman doon, mas mainam na daaanan mo ang bundok Pundaquit.
Gustung-gusto ko ang dagat pero ayaw ko maligo. weird. kaya natulog na lang ako sa duyan habang nagpabalik-balik sa dagat ang mga kasama ko.

Gabi na ng magising ako. Nag bonfire kami at kumain ng BBQ. oo may nagtitinda doon. 🙂

Matapos noon muli kaming bumalik sa dalampasigan para naman manood ng mga bituin. Sobrang ganda. Nakakapawi ng pagod. Kaya muli akong nakatulog lol. 😀

Pagkagising namin kinaumagahan, nag almusal lang kami at umakyat naman ng mababang bundok doon. Sobrang ganda. Tanaw na tanaw ang kabilang cove ng Anawangin.

May Dalawa kasing Cove sa Anawangin ang una ay nasa north kung saan doon talaga ang mga resort, ang isa ay nasa south na walang-katao-tao. Hindi ko alam kung bakit walang tao dito, siguro pribado o kung ano.

At dahil nakakaakit ang katahimikan doon, lakas loob kong sinundan ang trail pababa ng mag-isa. Sanay naman ako mag-isa.

Pagkababa, nawala ang pagod ko dahil napaka ganda nga doon. At sa aking obserbasyon kaya siguro hindi ginawan ng resort doon dahil medyo mabato o siguro inilaan iyon para sa mga pahiwakan at ibang nilalang ng dagat bilang tirahan o pangitlugan nila. Ma-halaman dagat din kasi yung parteng iyon.

Wala lang, lakas ng trip ko e. (huwag nyo akong gayahin)

Muli akong umakyat para puntahan ang mga kasama ko. Sa pagbaba namin, pumasok naman kami sa isang resort kung saan may sarili silang ilog (susyal). Ewan ko kung bakit kailangan nilang hati-hatiin ang Anawangin bilang resort, napapaisip ka na lang tuloy kung kailan pa nagkaroon ng pagmamay-ari ng isang ilog, bundok at dagat ang isa tao. Kaya wag kayo magtataka kung bakit may kanya-kang bakod na kahoy doon.

Wala namang kumaladkad samin palabas, siguro kinakailangan mo lang magbayad kung doon ka gagamit ng mga palikuran nila at magtatayo ng tent.

Napakaganda ng resort nila, mas malawak, mas magaganda ang puno at may ilog nga doon. Sa tingin ko nga mas maganda iyon kung hindi tag-araw dahil sagana iyon sa tubig mula sa mga bundok.

Bumalik din kami sa bakod namin este sa resort namin matapos noon, Inubos ko ang mga nalalabing oras sa pakikipagkwentuhan, pagkain, pahinga, pahinga, pahinga at napakaraming pahinga. sulit na sulit ang weekend!

Akala ko tapos na ang adventure, pahil pagsakay namin sa bangka pabalik sa bahay ni Ate Shella ay napakalakas ng alon. Hindi na nga kami natuloy sa sidetrip namin sa Camara Island na sya namang pinasalamat ko dahil gustung-gusto ko na talaga bumaba sa takot. Basang-basa ako. Siguro karma ko iyon dahil hindi mo nagawang maligo sa dagat. hahaha. 😀

Buhay naman kaming nakalapag sa lupa, sa buhangin pala. Wala akong lifevest noon. Kaya mainam na i-secure iyon sa makukuha nyong bangka. Mainam pa rin ang safety first. Ganoon pa man ipinaalam ko naman iyon kay Ate Shella.

S’ya nga pala, pwede din naman kayo mag back trail sa Mt. Pundaquit kung ayaw nyo magbangka, iyon nga lang, pagod kayong uuwi ng Maynila. E diba kaya tayo nag babakasyon para magpahinga?

Sulit na sulit ang weekend na iyon, Sobrang sarap mag pahinga. Hindi lang nabusog ang sikmura ko pati na rin sa mga nakita ko.

Nakakatangal ng stressed. Wala kang ibang inaalala, walang iistorbo sayo. Walang FB, walang email, walang wifi, walang text dahil walang signal dito ang meron lang unli-pahinga 🙂

Nature Connection ko. 🙂
Advertisements