DAPIT HAPON

TAON: III; BILANG: 1 | DAMA

 

Ito ang una kong lathala sa ikatlong taon ko dito sa blogospero, ayokong magpaka-nega., pero ito na lang talaga ang paraan ko upang mailabas kung ano ang tunay kong nararamdaman sa mga bagay-bagay na nakapalood sa’kin.

Nitong buong linggo, ang dami na namang pumapasok sa isip ko -mga balak na sa isang  desisyon ay may tiyak na mababago. Hindi ko nga lang alam kung sa maganda o pangit ang kahihinatnan nito.

SA TRABAHO

Ilang buwan na ring pumapasok sa isip ko ang pag reresign dahil saganang akin ay tila na hindi na natutugunan nito ang pangangailangan ko. Ayoko namang umalis dahil ayokong iwanan ang pinaghirap ko, makapasok lang sa Dyaryo.

Sakaling umalis naman ako tiyak na magbabago ang lahat ng mga -sa aki’y ordinaryo na pero nagbibigay pa rin ng kakaibang supresa.

Tulad ng makikita n’yo sa taas, mga kuha ko ‘yan sa mga panahong nagiging pula, bughaw, dilaw ang kalangitan. maswerte nga ako e, dahil sa araw araw na ginagawa ng diyos nasasaksihan ko ang iba’t ibang kulay ng dapit hapon.

Hindi ko nga maipaliwag ang nararamdaman ko kapag nakakasaksi ako ng mga ganyan. Maaaring masaya  dahil pinagkalooban na man ako ng Diyos ng makulay na araw at maaring malungkot dahil natapos na naman ang saglit na kasiglahan. Maaring masaya dahil natakasan ko ang lumbay ng buong araw at maaaring masaya dahil bukas pagsikat ng araw malilimutan ko ang malungkot na kahapon.

Sadyang maraming kahulugan ang paglubog ng araw, maaring sa masaya at malungkot na bagay. Pero kung bibigyan natin ng magandang interpretasyon ang dapit hapon, ito’y paglimot ng nakakapoot na maghapon at sisikat ang magandang pag-asa, kinabukasan.

SA PAG-IBIG

Isang araw nangangarap ako na sabay naming pagmamasdan ito, ang paglubog ng araw, at paghihintay ng araw na magsasama kami bilang iisang nilalang na lang sa mundo.

Sa harap nito, unti-unti naming pangangarapin ang magandang bukas na magiging gabay sa pag-abot nito.

Sa harap nito, susumpang magiging matapat sa isa’t isa. At sakaling hindi ito maaninag dahil may sigwang nagdaan, mangangakong sa pagtila ng ulan sabay pa rin naming pagmamasdan ang paglubog nito.

SA KAIBIGAN

Tulad ng sinabi ni Cool Water Works ukol sa tatlong uri ng kaibigan, maikukumpara ko pa rin ang dapit hapon dito.

dapit hapon na sabay na pinagmasdan, pero kalaunan ay di na nasilayan,

dapit hapon na sabay na pinagmasdan, pero kahit anong pilit, para ito’y masilayan ay hindi na mapagbibigyan

At dapit hapon na sabay na pinagmasdan, hindi man napagmasdan ngayon, tiyak na mamamasdan pa din kinabukasan.

At sa hindi mapalabok na pagpapaliwanag:

Pagkakaibigan na nariyan ngayon; bukas ay tila kinain na ng Leon

Pagkakaibigan na nariyan ngayon; bukas ay nasa kabilang nayon

At Pagkakaibigang na riyan ngayon, bukas, mamaya at sa buong maghapon.

—————————————————————————————

Ang entry na ito ay alay ko sa kaibigang Lovely.

MGA NANALO NG LLM T-SHIRT :) AT ANG PAKONTES NI MANG MAR

DATCOM PARA SAYO oppps.. AKIN PALA Nyahahahah nang-angkin agad.

Bago ang lahat, gagamitin ko muna ang pagkakataong ito upang ikampanya ang sarili kong blog  at ang blog ni Mang Mar ng orphicpixel.com

Yup! laganap na ang pakontes ngayon at dahil tapos na ang pakontes ko, pagkakataon na naman siguro upang ako naman ang makisali sa pakontes ng iba. Tumataginting na dalawang domain ang ipapamahagi sa’tin ng ni Mang Mar sa loob ng buwan ng JULY -mga KA-BLOG! (tag-isa tayo) Nyahahhaha. Ito ay pakontest n’ya sa pagdiriwang ng second monthssary ng site n’ya! (oo tama, sila na! toinks!) Nyahahha jokeness.

Kaya sa ayaw at gusto n’yo i ki-click nyo ang makikita nyong kulay berde na larawan sa ibaba pati na rin sa side bar ko. Mahuhuli ko naman kayo e! dahil makikita ko naman kayo sa dashboard ko kung nag click kayo o hindi, pagnagkataon….. ha!   galit-galit na tayo! Nyahahahahahahahaha ang wild ko ngayon ha. jokeness

Gaya ng pagpaparining n’ya sa blog ni TSI (nyaahahahhah timaan ako). Hindi uso dito ang spamman, sa madaling salita napaka-hightech ng kanyang pagbilang sa mga click n’yo at napaka organized ng kanyang rules and mechanics.

Kumbaga sa National Election, automated na s’ya samantalang ako ay manu-mano kaya nagkaduling duling ako sa pagbibilang ng mga comments n’yo.

Hindi na rin daw kayo mahihirapang mag edit ng photo na parang may kinalaman sa pakontes ni Joycee (Nyahahahaha toinks! sama ko pinag-sabong sila Nyahahahaa..)

Wala lang, efal lang talaga ako,… in short mag click na kayo.!

libre lang click  o… click! Click!

• ——————————————————————————————————- >

LLM T-SHIRT

Tapos na ang mahabang paghihintay…

Tentententen… And the winner is……………….. amp. “are” pala.

1. Ang unang LLM  T-shirt ay mapupunta sa  katangi-tanging blogger. Kapansin-pansin hindi s’ya travel blog pero lagi s’yang gumagala, hindi rin s’ya art blog pero hayop kung gumawa ng art piece. Isang uri ng pet na dapat ay laging nakakulong ngunit laging naggagala at nakakarating sa mga e-bahay n’yo. Sino s’ya? ang pangarap n’ya ay tungkol sa Pamilya. 

2. Ang pangalawang LLM T-shirt naman ay mapupunta sa isang blogger na ang pamangat ng entry n’ya ay wala s’yang pangarap. hummp.? basahin na lang ng entry n’ya. Congratulation sa’yo kahit hindi n’yo ako sinama sa EB nyo… Nyahahahah bitter pa rin

3. Ang pangatlong LLM-Shirt ay mapupunta naman sa isang dilag na may nakakainlove na pangalan. Subalit nakakatakot naman ang kanyang ginagamit na pangalan sa blog Nyahahahah. Baka mangagat kasi aww! Pangarap n’yang magkaroon ng Maganda ngunit simpleng bahay.

4. Ang pang-apat naman na LLM T-shirt ay mapapasakatawan ng Idol mo at ng Idol ko at ng Idol nating lahat. Ang entry nya’y madalas ay mala-nobela pero puno pa rin ng humor at supresa. Ayaw n’ya daw ng twilight (yun lang heheheeh )  teka ano ba ang pangarap n’ya? Bisitahin s’ya

5. Ang pang-limang LLM T-shirt naman ay mapapasakamay ng kapwa namimigay ng T-shirt pero dalawa lang ang pinagbigyan nya, Nyahahahaha.. s’ya naman ang tropa nyo. Pangarap n’yang maging super hero!

6. Sa isang “kulay” naman mapupunta ang ika-anim na LLM T-shirt. Ang entry nya’y tungkol kay Tatay. Sino s’ya? Hulaan mo..

7. Nangangarap naman ng imposible ang nakakuha ng pang-pitong LLM T-Shirt, Gusto n’ya daw maging KeyBoard e. Hehehehe Siguro’y dahil Call Center Agent s’ya at laging kaharap ang computer, kaya misan gusto nyang maranasang pindutin. NYahahahaha . Sino siya?

8. Nakamit naman ng isang lady blogger ang pang walong LLM T-shirt pangrap sa Pamilya ang kanyang tema at pagsakay sa Cruise ang gusto n’yang maging supresa. Oha! Posible naman yun kaya nangangarap s’ya.

9. Nakuha naman ng Astig  na blogger ang pang-siyan na LLM T-shirt kasama si Busyok. Tema nya’y laging may kinalaman sa sariling obra kaya naman giliw na giliw tayong tagasoporta n’ya. Galing.!

10. At huling LLM T-shirt naman ay mapupunta sa kapwa art blogger ni No. 9 . Blogspot naman ang gamit n’ya, header nya’y makulay dahil pangkulay nyahahaha. Kaya wag ka na Cry. Lols.

Ito sila  

Haaaaaaaay Isang taon na naman ang nadagdag sa buhay blogger ko. Tatlong taon na masasabi kong pumuno sa tunay na ako. Marami mang mga bagay-bagay na nanakit sa’kin tulad ng mga nakilala ko dito at sa personal, wala naman akong pinagsisisihan dahil malaki talaga ang naitulong nila para matuto ako at mapaunlad  ang sarli.

 

Salamat sa blog dahil nagkaroon ako ng boses upang ilabas ang labis kong lungkot at kasiyahan pati na rin ang saloobin sa mga bagay-bagay. Dahil sa blog nagkakaroon ako ng laya. Dahil sa blog, nagkaroon ako ng pagkakataong makihalubilo at makapagshare sa kapwa ko blogger. At dahil sa blog nasusubaybayan ko ang pangarap ko.

 

Salamat sa blog dahil nagiging maligaya ako kahit minsa’y taliwas sa nararamdaman ko, pero dahil doon nakakalimutan ko ang kirot nito.

 

Ang blog na ito ay hindi lang pasasalamat sa blog na naging instrumento ko para magpahayag pati na rin sa inyo dahil kung hindi sa inyo wala ring blog na “LIBRE LANG MANGARAP”. Dahil walang magbabasa at magkokomento hulols.

Tama na ang emo kaya maraming salamat sa lahat ng sumali sa pakontest kong ito. Salamat din sa lahat ng mga bumibisita at bumisita, samlamat sa lahat ng nasa “MGA KABIT” ko at salamat sa mga gusto pang magpakabit.

 

Matapos nito, Bubunuin ko naman ang Pang-Apat na taon dito, nawa’y nand’yan pa rin kayo at forever na tayo. Hehehehe

 

Haaaaaaaaaay salamat at magiging Normal na rin ang pagbablog ko.

Kungratsumaleysyunnnnnnnnnnnnn all winners!!

TENK YU.. MEHEL KE KEO !!!

Sa mga nanalo, chat/text/email nyo na lang ako thanks

 

Wag kalimutang mag click! 

LLM T-SHIRT MAKINIG KAYO! :)

Bukas ng gabi malalaman na natin kung sino ang sampung bloggersssss (madami e lols) na magkakaroon ng limited edition ng LLM T-shirt.

Para maiwasan natin ang hindi pagkakaunawaan sa bilangan ng komento at puna sa inyong blog entry sa nasabing patimpalak, nagpasya akong itigin na ito. lols. NYahahhahahaah  (jokeness) nagpasya akong medyo agahan ang pagsasara ng pakontest. Yup! imblis na alas 11:59 ng June 30, 2009 mas mainam na gawin na lang na’ting 8:00pm ng June 30, 2009. (wala naman kayo magagawa e) Nyahahahaha  Ito ay upang mabilang ng husto ang mga komento at puna  sa mga blog entry nyo.

Upang maiwasan din ang kaguluhan (toinks! patayan.) binibigyan ko kayo ng basbas upang magbilang at ipaalam sa’kin ang kabuuang bilang ng mga komento at puna sa pamamagitan ng pag koment n’yo dito. Sa ganoon, sakaling hindi magtugma ang ating mga bilang ay maaga natin itong maitama. Sakaling hindi naman kayo nakapagpasa ng kabuuang bilang ng mga komento at puna sa nasabing oras ng pagsasara, ang bilang ko ang siyang magiging pinal na resulta. ayos ba?

Naintindihan mga bata?

Ngayon pa lang, ay lubos na’kong nagpapasalamat sa lahat ng sumali at naisali ko ng hindi sinasadya,

• REBELDENG PALAKA
• TOTSIE ROLL
• RAYMOND LEE
• HIBANG
• BLUGUY
• ANAK NG PATING
• SANDIJMARTIN
• AX
• JHUNICE
• DENCIOS
• REBELDENG
• YHEN
• LIVINGSTAIN
• ENJOY
• JASON
• ELOISKI
• ELI
• OTAKORE LITERANTADODIST
• FLAMINDEVIL
• DYOY
• MON
• AZUL
• ACRYLIQUE
• CURIOUS GIRL
• LIO LOCO

ganoon din sa mga nais sumali ngunit ayaw sumali Nyahahahahaha ano daw? salamat din sa mga nagmamay-ari ng mga avatar na nakalap ko dahil hindi kayo nag reklamo hanggang sa pag sasara nito. Maraming salamat sa inyong lahat. MEHEL KE KEO! Nyahahaha

Sa huling sandali narito na ang Back Design ng LLM T-Shirt wala ng eefal.. naiprint na..

 

yeah. T.T teary eyes

ANG GAMU-GAMO SA DILIM

Maulan ang gabi, mabilis akong nagtatakbo pauwi sa’min.

Sa bawat paghakbang ng mga nagmamadali kong mga paa,

katumbas nito ang mga tilamsik ng tubig.

 

Habang ako’y nakayuko at saklob  ng basang-basang panlamig,

‘di ko sinasadyang makabunggo sa dilim.

 

Ako’y humingi ng paumanhin, at sa aking pag tungo

nakita ko ang taong ni sa panaginip ko’y ayoko ng makita.

 

Natigil ako sa paghingi ng tawad,

tanging nagawa ko lang ay matulala habang patuloy ang patak mula sa aking mukha.

 

Mabuti na lang at maulan,

Kaya hindi nakita ang aking luha

 

Pilit akong naglakad ng palayo

ngunit paa ko’y gustong lumiko.

 

Naalala ko ang mga araw na kami’y magkayakap pa

kaya nais ko sana s’yang takbuhin pabalik pero ‘di ko nagawa dahil may kasama s’ya.

 

Ang mga dating nagmamadaling paa, ngayon tila napako na.

Pinagmamasdan ang kanilang mga hakbang palayo,

Habang akoy nababasa sa ilalim ng maliwanag na poste ng meralco.

 

Noong ako’y nasa pintuan na ng bakod, ako’y naupo

Wari’y natatakot sa maaring hatid na lungkot sa loob.

 

‘Di nagtagal nasilayan ako ni Inay

Ako’y pinagbuksan ng pinto at sinalubong ng payong

 

Sinabon ako ni Ina kung bakit daw nagdadala pa ako ng payong ganoong di ko naman pinakikinabangan.

Noon ko lang nalaman na mayroon akong dala.

 

Marahil sa ako’y lagi na lang wala sa sarili

at ginawang dahilan na ako’y tutok sa mga bagay bagay.

Kaya di ko na napapansin yaong maliliit.

Ginagawa ko naman ang lahat para makalimot

pero wala yatang epekto sa tulad kong,  ang tanging nagawa lang ay umasa.

 

Ayoko ng marinig ang pangaral ni Nanay, kaya pumasok na lang sa aking silid tulugan.

Napansin ko ang mga gamu-gamo sa liwanag na naguumpukan.

At malamang ako’y mainis dahil pati ako’y nilalapitan.

 

Pinatay ko ang ilaw.

at dahil doon unti-unti silang nag alisan.

 

Sa isang gilid ng aking silid

doon ako nagsisiksik at patuloy na nababasa

hindi ng patak ng ulan kundi ng patak ng luha

 

Naikumpara ko tuloy ang aking sarili sa isang gamu-gamo

na tanging liwanag lang naman ang gusto.

pero dahil tinaboy ko sila sa liwanag

wala naman sila nagawa kundi lumisan

 

Pero bakit ako!, kulang na nga lang ay sipain ako

pero ang nararamdaman ko’y tila isang preso

‘di makawala at kahit ako na mismo ang nagtataboy nito.

 

Ako’y isang gamu-gamong  nananatili sa dilim

dahil isa akong gamu-gamong tila nasunugan ng pakpak

kaya di na makalipad at makadaong sa panibagong liwanag

 

Biktima ako ng sariling kagagawan

Kahit noong una pa may ako’y napagsabihan

Sadyang nasilaw lang ako ng akala ko’y liwanag

pero nauwi na naman sa isang madilim at nakakalungkot na lugar

ARAW NG MAYNILA

Pinagdiriwang ngayon ang ika-438 pagkakatatag ng Lungsod ng Maynila at dahil Manileño ako mag kukuwento lang ako ng konti. hehehe

Ang totoo Caviteño talaga ako pero dahil sa botante na ako sa Maynila, siguro Manila citizen na rin akong maituturing. Pero di ko pa rin naman itinatakwil ang lupang sinilangan ko -ang Cavite, alam ko pa nga himno namin e.

Bayang Cavite, aming mahal
Laging Patnubay ng Maykapal
Sa yakap mo ay langit ay buhay at laging makulay

May isang siglo ang nagdaan, Bayan mong Kawit na kung saan.

Ay Isinilang ang Kalayaan ang lahat ay nagdiwang……

Cavite… Cavite.. ang lalawigan kong mahal

Mahal kita, Cavite… tangi ka sa Maykapal.

Cavite… Cavite… lagi ka puso ko.

(tama ba?) Nyahahaha..

at Alam ko rin naman kantahin ang Himno ng Maynila

Tanging Lunsod, naming mahal
Tampok ng silanganan
Patungo sa Kaunlaran
At kaligayan

Nasa kanya ang pangarap
Dunong lakas, pag-ulad
ang Maynila tanging perlas
ng Bayan ngayon bukas..

Maynila, o Maynila
Dalhin mo ang bandila

Maynila, o Maynila

At itanggahal itong bansa..

Oha! (napakanta ka no?)

Btw, dahil dito na’ko sa Maynila nag-aral ng High School at College, madami na rin akong napuntahan, sa kabilang banda kahit itapon mo na akong tulad ng pusa (tigilan nyo na yun magagalit ang PAW) ay hindi na ako maliligaw.

At dahil lakwatserong-gala ako hindi mawawala ang camera ko sa bag, kaya nagkakaroon ako ng pagkakataong makakuha ng mga larawan.

At dahil doon umusbong na naman ang pangarap kong maging Litratista. noong una, sabi ko kung mabibigyan ako ng pagkakataong maging photographer gusto kong masabak sa mga ambush picture yung parang paparazzi ba? o kaya kung tipong nagkakapukpukan na ng mga batuta at nagliliparan na yung mga streamers sa rally. Ayun yung pangarap ko!

pero dahil maliit akong tao, kahit na advantage yun sa paglusot sa mga paa ng mga kapwa mo litratista disadvatage pa rin ito kapag nagkakasiksikan na at nagtataas na ang mga camera ng mga kapwa mo photographer (e yun naman ay sa pagiging ambisyoso lang).

Sa ngayon, sinasanay ko muna ang sarili sa pa click click lang at sinasanay munang makipagbuno sa sariling kakahayan bago sumabak sa totoong laban.

E ano ba relasyon nito sa Maynila?

Noon pa man pinangarap ko ng mapublished ang mga kuha ko di naman kagandahan pero ayos na rin kaysa sa Wala Nyahahahah ..

Ayun,  dahil sa pahayagan ako nagtatrabaho bilang layout artist nagkaroon ako ng pagkakataong isama ang mga kuha ko.

Ang totoo no choice lang sila kaya ayun uli, libreng libre ko itong napublished (bili kayo ha) kung wala kayo mabili sa labas tawag lang kayo 521-55-84 look for otep. Nyahahahahaa toinks!

Basa ba by line ko?

 

Oha, isang katuparan na naman, sabi ko naman sa inyo libre lang e