Hindi ako isang travel blogger, pero tulad din ng karamihan, pangarap kong malibot ang buong Pilipinas at maikwento ang mga hindi ko malilimutang karanasan. Narito na ang Day 2 ng paglalakbay ko sa Apo Island na matatagpuan sa kanlurang bahagi ng dagat ng Mindoro.
Mula noong naupo si Pangulong Aquino sa kanyang trono halos isa-isahin nya na lahat ng tao o pulitikong alam nyang nagkasala sa batas at mamamayan mula sa administrasyong kanyang pinalitan -ang Arroyo. At sa ayaw at gusto natin nagdesisyon na ang impeachment court laban sa nasasakdal na punong hukom ng kataas-taasang korte suprema upang tanggalan ng korona ang nasasakdal. Ang hatol: Guilty! [20-3 (Arroyo, Defensor & Marcos)]
Sa ikalawang pagkakataon muling nagkita-kita ang mga kapwa Ubloggers ko sa United Bloggers Experience (UBE 2) na ginanap sa Tivoli Garden Residences sa Mandaluyong City sa temang Real Estate 101. Bukod sa nakalulula ang lugar dahil nasa 34th floor kami (kung hindi ako nagkakamali) mas nalula ako kung gaano kagarbo ang magkaroon ng isang condo unit. (Hindi pa talaga kaya ng bulsa ko kahit magpatambling-tambling pa ako haha) Bukod doon nakatutuwang… parang ang yaman-yaman pala ng Pilipinas sa mga balak at mga bagong itatayong instraktura pagdating o sa mga susunod na taon. Kasama na dito ang pagpapalawig ng sebisyo ng LRT sa bansa, mga kalye pati na rin ang Entertainment City. Magkaka tower na rin tayo! yebeee!!
MINDORO
•••••
SAGADA
•••••
CLARK
•••••
ILOILO
 | jason on GOODBYE CORONA |
 | IamMEcoy on GOODBYE CORONA |
 | emilayskie on GOODBYE CORONA |
 | Manul-nulat ng Bayan on GOODBYE CORONA |
 | francis on GOODBYE CORONA |
 | Bino on GOODBYE CORONA |
 | timangkey on DULING-DULINGAN |
Late na nga kung tutuusin ang gagawin kong blog post na ito tungkol sa year-end special ko. e bakit ba! ako na busy! Hindi n’yo naman ikalulugod kung anong nangyari sa buong taon ko sa blogworld o sa buhay ko, pero wala lang, gusto ko lang magbalik tanaw sa loob ng isang taon na nakalipas.
Noong isang gabi nag enjoy akong gamitin yung ATM ko, ang saya saya kasi, parang all access na! hindi ko na kailangan mag labas ng cash. Debit kung debit kaso literal na ginasgasan ng SM Supermarket yung ATM ko matapos paulit-ulit na sinuwipe , offline naman pala! naayos naman.
Kagabi mga alas-diyes na ata ako nakauwi galing sa pangalawang work ko sa Manila. Naalala ko wala pala sa apartment ko kinabukasan si Mama e birthday nya rin pala kinabukasan kaya bumili ako ng keyk sa Red Ribbon sa Taft
Gaya ng dati hindi pa rin ako makapanood ng TV, bukod kasi sa kapos ako sa oras e wala talaga akong telebisyon sa bahay. Haha. Ganoon pa man kapag may ginusto akong panoorin na programa , sinasadya ko talagang halubugin ang buong internet makapanood lang.
May mga pangyayaring hindi ko malilimutan sa loob ng Jeep, tulad noong minsang papauwi ako mula sa klase ko sa TUP-Manila:
“Ma, pabili po” –sabi noong babaeng sales lady (may tatak kasi yung uniforme nya). Magkautot-utot ako noon sa kakapigil ko ng tawa. Mas lalo na noong sumagot yung drayber “Ano po yun?” hahaha laughtrip talaga.
>>Ipagpatuloy.
>>Ipagpatuloy.
Anila walang nakakatawa kapag buhay-kamatayan na ang pag-uusapan. Bawal tumawa sa blogpost na ito ngayon, kahit pa kinukunsidera na ito ng marami bilang HUMOR BLOG come on!
Noong nasa grade school ako, pumapasok ako na naka-tsinelas lang, may puti akong damit pero madalas de-kolor (pambahay) dahil nag iisa lang ang uniporme ko, meron din akong short na uniporme pero nag iisa lang din ito (Paawa effect lang).
